Προστατευόμενο είδος

Δεν ξέρω εάν πρέπει να κλαίτε ή να γελάτε, διαλέγετε και παίρνετε (δεν θα σας πει ο Λόης τι να κάνετε), αλλά επειδή τέτοιο ‘’είδος’’ σαν τους Συριζαίους δεν έχει ματαβγάλει αυτός ο πλανήτης, καλό είναι να τους κατατάξουν στα προστατευόμενα είδη, σαν τις φώκιες Μονάχους μονάχους, τις χελώνες Καρέτα καρέτα τους ρινόκερους της Ιάβα, τα σαόλας και καμιά δεκαριά ακόμα είδη που κινδυνεύουν με εξαφάνιση.

 

Κι επειδή είναι -σα να σας βλέπω- να αναρωτιέστε με την απορία στα μάτια: ‘’Ρε σίγουρα πάει καλά αυτός ή έχει λωλαθεί τελείως; Τι το μοναδικό έχουν οι Συριζαίοι που πρέπει να τους έχουμε μη στάξει και μη βρέξει για να μην κακοπάθουν τα παιδιά;’’

Ναι, τέτοια θα λέτε, αλλά το αυτί του Λόη –να ξέρετε- δεν ιδρώνει με κάτι τέτοια. Και πώς να ιδρώσει, όταν δεν ξέρει άλλο Κόμμα στα παγκόσμια χρονικά,  που  άλλα  να λέει όταν ο λεπτοδείκτης δείχνει παρά 1΄και άλλα να ψηφίζει όταν μετακινηθεί στο ακριβώς.

 

Πριν καμιά δεκαριά μέρες ήρθε στη Βουλή η τροπολογία για το έκτακτο βοήθημα των 600 ευρώ στους ενστόλους. Η εισηγήτρια του ΣυΡιζΑ Παναγιώτα Πούλου στην τοποθέτησή της είπε πως το κόμμα της θα ψηφίσει τη συγκεκριμένη ρύθμιση. Έγινε η ψηφοφορία, αλλά ο ΣυΡιζΑ καταψήφισε αυτό που πριν λίγη ώρα έλεγε ότι θα υπερψηφίσει!

Έγινε ντόρος, ‘’σηκώθηκαν και οι πέτρες’’ με την Συριζέϊκη παλινωδία, αλλά οι πέτρες δεν είχαν δει όλο το εργάκι ώστε να μην αρκεσθούν στο ‘’σήκωμα’’, αλλά να τους πάρουν και στο κυνήγι, γιατί την επομένη ημέρα εκμεταλλευόμενος το περιθώριο που δίνει ο Κανονισμός της Βουλής, ξεψήφισαν το ‘’Όχι’’ και το έκαναν ‘’Ναι’’, το αντίθετο δηλαδή απ’ αυτό που είχαν κάνει με το δημοψήφισμα, που πήραν το Όχι και το μετέτρεψαν σε ‘’Ναι’’, για να μην ξεχνιόμαστε…

Με προτεταμένες τις παλάμες

Πλάκωσαν τα γέλια οι πιο ψύχραιμοι με τις κωλοτούμπες των Συριζαίων, έψαχνα κατά που πέφτει η Κουμουνδούρου για να

στείλουν τους …’’’χαιρετισμούς’’ τους με προτεταμένες τις παλάμες και τα δάχτυλα ανοιχτά οι ζοχαδιακοί, αλλά βιάστηκαν αμφότεροι, καθώς το εργάκι είχε και σίκουελ.

Στις 21 Δεκεμβρίου ήρθε στη Βουλή το θέμα του Market Pass. Όλη την εβδομάδα έβγαιναν στις τηλεοράσεις οι Συριζαίοι βουλευτές και δήλωναν οριζοντίως και καθέτως πως θα ψηφίσουν την εξαγγελία του πρωθυπουργού, αν και θεωρούσαν το  Market Pass λίγο και ζητούσαν να δοθούν περισσότερα στον λαό.

Μάλιστα. ‘’Θα το ψηφίσουμε’’ μας διαβεβαίωναν τα βουλευτικά συντρόφια του ‘’μοναχογιού της αλήθειας’’, αλλά όταν ήρθε η ώρα της ψηφοφορίας το ‘’Ναι’’ έγινε ‘’Παρών’’!

Δύο στις δύο οι Συροζοκωλοτούμπες μέσα σε 8 ημέρες και πως λοιπόν να μην υποστηρίζει φανατικά ο Λόης, πως επειδή οι άνθρωποι αυτοί σπανίζουν επάνω στον πλανήτη, πρέπει να καταταχθούν ‘’στα προστατευόμενα είδη’’ με την επιστημονική ονομασία Syrizeous syrizeous’’, γιατί από τη Γη του Πυρός μέχρι τον Βερίγγειο και από το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας μέχρι τα νησιά Φερόε να πας, σαν κι αυτούς δεν πρόκειται να συναντήσεις πουθενά, παρεκτός από την Ελλάδα, που έχει την ατυχία να τους λούζεται.

 

Εφιάλτης στο δρόμο προς τις κάλπες

Καθώς διάγουμε γιορτινές μέρες και όλες και όλοι σας λίγο-πολύ ζείτε τη χαρά και την ευωχία που περικλείουν τα Χριστούγεννα και η Πρωτοχρονιά, καλό είναι να μη βλέπετε τα πράγματα όπως τα βιώνετε εσείς, αλλά να σκεφτόσαστε κι εκείνους που στο δρόμο για τις κάλπες δεν γιορτάζουν, αλλά ζουν τον ‘’εφιάλτη’’ τους.

Ελάτε για λίγο στη θέση τους, προσπαθήστε να τα μπείτε στα παπούτσια τους, για να το πούμε επί το λαϊκότερον και θα καταλάβετε, ότι στην πολιτική δεν είναι τα πάντα ευχάριστα, αλλά υπάρχουν και κάτι ‘’σικυοί οι ήμεροι’’, για να πω καθαρευουσιάνικα τα αγγούρια, ώστε να μη σκανδαλίζονται τα αυτιά των πλέον συντηρητικών εκ των αναγνωστών μας. Ναι, κάτι σικυοί οι ήμεροι, να με το συμπάθιο, που ο Θεός να σε φυλάει μη φας καμιά γλίστρα και σαβουρδιαστείς καθώς θα περνάς ανάμεσά τους…

Κάπως έτσι νοιώθουν οι νουνεχείς Πασόκοι σήμερα, οι άνθρωποι που είδαν το Κόμμα τους να κατρακυλά από το 40% στο 5%, αλλά αυτοί στάθηκαν ακλόνητοι στα πιστεύω τους. Τα στελέχη του, που δεν τολμούσαν να βγουν από το σπίτι τους γιατί τους περίμεναν οι χρυσαυγίτες του Μιχαλολιάκου και οι ‘’ροζφρουροί’’ του Τσίπρα για να τους γιαουρτώσουν και ενίοτε να τους καταχεριάσουν. Οι βουλευτές του που τους κρέμασαν άδικα και απάνθρωπα στα μανταλάκια και τους διέσυραν σαν κλέφτες και αργυρώνητους από τη Novartis. Όλοι αυτοί που ‘’επένδυσαν’’ στο νέο και άφθαρτο που αντιπροσώπευε ο Ανδρουλάκης, αλλά απογοητευμένοι βλέπουν –δημοσκοπικά τουλάχιστον- μετά από μια προσωρινή ανάκαμψη, το Κίνημα να επιστρέφει αργά αλλά σταθερά στα μονοψήφια ποσοστά της περιόδου 2012-2019.

Έτσι είναι. Εδώ και μερικούς μήνες έχει αρχίσει η δημοσκοπική ‘’αιμορραγία’’, με την εικόνα -εβδομάδα με την εβδομάδα- να χειροτερεύει.

Σαν του ‘’μάγου’’ το καπέλο

Άντε λοιπόν να είσαι Πασόκος και να ψηφίζεις τον Κωνσταντινόπουλο, τον Λοβέρδο, την Γιαννακοπούλου, τον Σκανδαλίδη,

τον Κατρίνη ή όποιον άλλον ή άλλη τραβάει η ψυχή σου. Είσαι βέβαιος, πως μετά τις Εκλογές, οι εκλεκτοί σου υπό την προϋπόθεση ότι θα εκλεγούν, θα καταλάβουν κάποια κυβερνητική θέση σε μια κυβέρνηση ‘’προοδευτικής συμμαχίας’’, όπως συναξαρίζει ο Ανδρουλάκης και ο περίγυρός του ή θα σου προκύψουν κάτι Φίληδες, κάτι Πολάκηδες, κάτι Τζανακόπουλοι και κάτι Ηλιόπουλοι; Και πως θα αισθάνεσαι ρε φίλε, όταν δίπλα στους δικούς σου θα βλέπεις αυτούς που σου γύρισαν την πλάτη και αντιμετώπισαν το Κόμμα σου (άρα και εσένα) σαν ‘’λέπρα’’, κάποιους πρώην συντρόφους σου εννοώ, σαν τον Σπίρτζη, τον Ραγκούση, την Ξενογιαννακοπούλου, τον Κουρουμπλή και …λοιπούς συγγενείς, που ζήλωσαν τα ποντίκια και έσπευσαν να πηδήξουν πρώτοι από το πράσινο καράβι;

Έτσι είναι, για να μην πω το ακόμη χειρότερο στον σύντροφο Πασοκτζή: Να ψηφίζει το Κίνημα και τον Ανδρουλάκη και να του προκύπτει ΣυΡιζΑ και Τσίπρας!

Αμ’ αυτή δεν θα είναι κάλπη. Θα είναι το καπέλο του μάγου, που βάζει μέσα μαντήλια και γάντια και βγάζει λαγούς και περιστέρια.

 

Επιστροφή στο παλιό, κακό ΠαΣοΚ

Κι επειδή ο Ανδρουλάκης πάνω στην ταραχή του, γιατί βλέπει ότι τίποτα δεν του βγαίνει και πως δεν έχει το πολιτικό μπόϊ και τις αντοχές να σταθεί ισάξιος ενός Ανδρέα Παπανδρέου ή ενός Σημίτη κάνει το ένα λάθος μετά το άλλο, έχει φθάσει στο σημείο να ακολουθεί αυτά που λέει και κάνει ο Τσίπρας. Επιστρέφει δηλαδή σε εποχές που άνοιξαν το δρόμο για να φθάσει σταδιακά η Ελλάδα στην κρίση και στα Μνημόνια, λες και θέλει να μας αποδείξει πως τίποτα δεν άλλαξε στο παλιό, κακό ΠαΣοΚ. Το παλιό, κακό ΠαΣοΚ, αυτό, που σε συνέργεια με τους Αριστερούς την 10ετία του ’80 αποβιομηχάνισε τη χώρα με τις γνωστές στη συνέχεια συνέπειες. Και για να μας αποδείξει ότι επιστρέφει στο καταστροφικό παρελθόν, μόλις προ ημερών καταψήφισε την εξυγίανση των ναυπηγείων της  Ελευσίνας, μια κυβερνητική απόφαση που θα ‘’αναστήσει’’ τα αραχνιασμένα ναυπηγεία και θα δώσει ψωμί σε εκατοντάδες εργαζομένους.

 

Γέλασαν και οι πλάκες της Grand Place

Το ότι ο Ανδρουλάκης έχει χάσει τα αυγά και τα Πασχάλια δε χρειάζεται να είσαι πολιτικός αναλυτής για να το καταλάβεις. Και μόνο να αναλογισθείς τους χειρισμούς του στο θέμα ‘’Καϊλή’’, καταλαβαίνεις ότι ο τύπος είναι σε σύγχυση. Και η σύγχυση σ’ έναν πολιτικό, πόσω μάλλον εάν αυτός είναι αρχηγός, είναι ό,τι το χειρότερο.

Αντί  να  κοιτάξει να  συμμαζέψει τα  ασυμμάζευτα στο Κόμμα του, με το που ‘’έσκασε’’ το σκάνδαλο της ευρωβουλευτού του,

αυτός έσπευσε πανικόβλητος να τη χρεώσει στη Ν.Δ, να την αποκαλέσει ‘’Δούρειο Ίππο’’ της Ν.Δ, να μας λέει, ότι εδώ και καιρό η Καϊλή είχε αποστασιοποιηθεί από το ΠαΣοΚ και από τη Σοσιαλιστική Ευρωπαϊκή ομάδα, αλλά δεν μας είπε το πιο βασικό: Αφού η Καϊλή ήταν όλα αυτά, άρα ‘’νάρκη’’ στο Κόμμα του, γιατί δεν την διέγραφε τόσο καιρό, αλλά έσπευσε πανικόβλητος και εκ των υστέρων να τη διαγράψει, μόλις ‘’έσκασε’’ το  Qatargate;

Έτσι αντέδρασε ο Ανδρουλάκης και γέλασαν μαζί του και οι πλάκες στα καλντερίμια της Grand Place στις Βρυξέλες, αλλά πάλι καλά να λέτε, που δεν μας είπε, πως:

Ανθολόγιο σκανδάλων

-Για το σκάνδαλο του Αθανασόπουλου με το γιουγκοσλάβικο καλαμπόκι, που στοίχιζε 1 εκατομμύριο δραχμές και χρεώθηκε 1,5, εκατ. δολάρια,

-Για το σκάνδαλο με τον Κοσκωτά,

-Για το σκάνδαλο με τη βίλα στην οδό Αγράμπελης (το …κωλόσπιτο που έλεγε ο Γιαννόπουλος) όπου στέγασαν τον …έρωτά τους ο Αντρέας και η Μιμή και χτίστηκε (έτσι μας είπαν) με την …ευγενή προσφορά του εμπόρου όπλων Κασόγκι,

-Για το σκάνδαλο του Τσοχατζόπουλου και του Σμπώκου με τα εξοπλιστικά,

-Για το σκάνδαλο του Μαντέλη,

-Για το σκάνδαλο των ‘’μαύρων ταμείων’’ του ΠαΣοΚ από την κολλεγιά Τσουκάτου με τον Χριστοφοράκο της SIEMENS,

-Για το σκάνδαλο του 1,5 δισ. εις βάρος της ΕΤΒΑ,

-Για το σκάνδαλο με την Αγροτική Ασφαλιστική Εταιρεία, που με τη μέθοδο των προμηθειών τα διευθυντικά της στελέχη ενθυλάκωναν μισθούς από 25 έως 33 εκατομμύρια δρχ. μηνιαίως,

-Για το σκάνδαλο πλαστογραφίας από τον γραμματέα του υπουργικού συμβουλίου Κώστα Ζώρα,

-Για το σκάνδαλο του Γιώργου Δρέγου, που ως νομικός σύμβουλος του ΟΣΚ ζήτησε μίζα 15 εκατομμυρίων δραχμών από ιδιοκτήτη οικοπέδου για να συμπεριληφθεί το οικόπεδό του στους σχεδιασμούς του Οργανισμού, ,

-Για το σκάνδαλο της κρατικής ΠΡΟΜΕΤ που ενώ η επίσημη τιμή του εισαγόμενου καφέ κατά τόνο, η ΠΡΟΜΕΤ τον υπερτιμολογούσε στα 2000 δολάρια τον τόνο,

-Για το σκάνδαλο, πάλι της αμαρτωλής  ΠΡΟΜΕΤ, που αγόραζε από φιλανδική εταιρεία σάπια ξυλεία σε τιμή -πέραν πάσης

αισχροκέρδειας- (250 εκατ.) δρχ., η οποία ξυλεία επειδή ήταν άχρηστη έμεινε και σάπισε στο λιμάνι της Ελευσίνας,

-Για το σκάνδαλο ΑΓΡΕΞ με τις συνεχόμενες υπεξαιρέσεις,

-Για το σκάνδαλο κατά της ΕΤΕ με τον Αριστείδη Χρήστου και την πρώην γραμματέας του Μένιου Κουτσόγιωργα, που ‘’φτερούγησαν’’ 147 εκατομμύρια δρχ.,

-Για το σκάνδαλο του Αθανάσιου Πόπωτα που έστηνε πασοκικές εφημερίδες και ενώ καταδικάστηκε σε φυλάκιση πέντε ετών για κατάχρηση 57 εκατομ. δρχ. από την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος, αυτός την κοπάνησε και εξαφανίστηκε,

-Για το σκάνδαλο της Πυρκάλ που ενώ πωλούσε στο Ιράκ 112 δολάρια την οβίδα, στον ελληνικό στρατό την πωλούσε για 201 δολάρια,

-Για το δεύτερο σκάνδαλο της Πυρκάλ, που αγόρασε ‘’αέρα κοπανιστό’’, τουτέστιν ένα διαλυμένο και άχρηστο ναυπηγείο πλαστικών σκαφών στο Λαύριο έναντι 370 εκατ. δρχ.,

-Για το σκάνδαλο με τον διοικητή της ΔΕΗ  Μαυράκη, που ‘’έκανε στον εαυτό του’’ δώρο 500 εκατ. δρχ., για να πει ο Ανδρέας Παπανδρέου το αχαρακτήριστο για πρωθυπουργό: ‘’Εντάξει, να κάνουμε στο εαυτό μας κάνα δωράκι, αλλά όχι και 500 εκατομμύρια δραχμές’’!!!,

-Για το σκάνδαλο δύο εταιριών με το σιτάρι της ΚΥΔΕΠ , που ζημίωσαν τους Έλληνες αγρότες  κατά 910 εκατ. δρχ. και κάτι δισεκατομμύρια το Ελληνικό δημόσιο,

-Για το σκάνδαλο του γνωστού και παντοδύναμου Τόμπρα του ΟΤΕ με τις παρακολουθήσεις και τις καταγραφές συνομιλιών από σκοτεινές και παράνομες υπηρεσίες του Οργανισμού αλλά και της ΚΥΠ, που οι κασέτες των παρακολουθήσεων επωλούντο δεξιά κι αριστερά.

-Για το σκάνδαλο της ΕΒΟ που ξέσπασε όταν ο τότε υφυπουργός Εθνικής Αμύνης Στάθης Γιώτας παραιτήθηκε, υπέβαλλε δύο μηνυτήριες αναφορές για μίζες δισεκατομμυρίων μέσω εταιρειών φαντασμάτων,  που έστειλαν στη φυλακή τον πρώην πρόεδρο της ΕΒΟ Σταμάτη Καμπάνη, που ήταν προσωπική επιλογή του Ανδρέα  Παπανδρέου και τους Δημήτρη Κυριακαράκο και Δημήτρη Χαλατσά, για πράξεις και παραλείψεις με τις οποίες ζημιώθηκε η ΕΒΟ. Στην ιστορία είχε εμπλοκή και ο Μένιος Κουτσόγιωργας.

 

Πάλι καλά να λέτε

Και  λέει τώρα ο Λόης:  Για  όλα  αυτά  τα σκάνδαλα, όπως έκανε και  με  την  Καϊλή, πάλι καλά να λέτε, που δεν μας είπε ο

Ανδρουλάκης, πως υπεύθυνη ήταν η ΝΔ και όχι το ΠαΣοΚ, ασχέτως εάν όοολοι αυτοί ήσαν στελέχη του Κινήματος και πρώτης γραμμής μάλιστα. Ο Λόης –να ξέρετε- ικανό τον είχε και γι’ αυτό.

 

Άντε και τη στείλαμε. Μετά όμως, τι κάνουμε;

Και άντε –τώρα- να είσαι Πασοκτζής και να ακούς τον αρχηγό σου να λέει: ‘’Να στείλουμε τη ΝΔ στην αντιπολίτευση’’, αλλά να μη του λέει, με τη ΝΔ στην αντιπολίτευση, ποιος θα κυβερνήσει αυτόν το τόπο; Ο ίδιος; Με 10% -που βαίνει μειούμενο- στις δημοσκοπήσεις, κυβέρνηση δεν κάνει. Ο Βαρουφάκης; Με δημοσκοπικά ποσοστά τύπου: ‘’μπαίνω-δεν μπαίνω’’ στη Βουλή, ούτε αυτός μπορεί να κάνει κυβέρνηση. Ο Κουτσούμπας; Αυτός όχι μόνο δεν έχει τα ποσοστά (5% γαρ), αλλά ούτε θέλει να κυβερνήσει. Μη σας πω, ότι εάν γύριζε ο κόσμος ανάποδα και το ΚΚΕ έπιανε σε Εκλογές ένα ποσοστό της τάξεως του 50% θα μας έλεγε πως πρόκειται για προβοκάτσια και από πίσω κρύβεται το κεφάλαιο, ο δάκτυλος των Αμερικανών και τα σκοτεινά σχέδια της Ε.Ε και του ΝΑΤΟ…

Τι μένει λοιπόν; Ο ΣυΡιζΑ. Κι επειδή ούτε αυτού του βγαίνουν τα κουκιά, αναγκαστικά θα συνεργαστεί με το ΠαΣοΚ, αφού ήδη ο Ανδρουλάκης και τα κομματικά κολλητάρια του μιλάνε για ‘’προοδευτική κυβέρνηση με το ΠαΣοΚ πρωταγωνιστή’’ και το τρελό είναι, πως όταν λένε αυτή τη μπαρούφα δεν τους πιάνουν τα γέλια, γιατί σε μια συγκυβέρνηση με τον ΣυΡιζΑ, πως θα είναι πρωταγωνιστής το ΠαΣοΚ του 10%, όταν το κυβερνητικό συνεταιράκι τους θα τους ρίχνει κατακέφαλα καμιά 15αριά μονάδες;

Άντε, να στείλουμε τη Ν.Δ στην αντιπολίτευση, σκέφτεται ο σοβαρός και λογικός Πασοκτζής, αλλά καπάκι έρχονται και τον

ζώνουν  τα  φίδια,  γιατί  και  μόνο  στην  ιδέα ότι θα μοιράζεται και θα διαχειρίζεται την εξουσία με τους ανερμάτιστους και

έξαλλους της Κουμουνδούρου, ανατριχιάζει -και με το δίκιο του- ο σοβαρός και μετρημένος Πασοκτσής.

 

Πως θα καθίσει δίπλα-δίπλα;

Μιλάει λοιπόν για ‘’προοδευτική κυβέρνηση με πρωταγωνιστή το ΠαΣΟΚ’’ ο Ανδρουλάκης, που ο μικρομεγαλισμός του θυμίζει την παλιά ταινία με πρωταγωνιστή τον αμίμητο Πήτερ Σέλλερς ‘’Το ποντίκι που βρυχάται’’ και μου κάνει εντύπωση, που δεν υπολογίζει ότι στο Κόμμα του, εκτός από αυτούς που είναι ‘’ψωνισμένοι’’ με την ιδέα θα κυβερνήσουν και νοσταλγούν την εποχή που στην Ελλάδα, έκαναν κουμάντο κάτι μουσάτοι τριτοκοσμικοί, οι αεριτζήδες, οι χρυσοκάνθαροι συνδικαλιστάδες και  γέμιζε  το  δημόσιο με  αραχτούς  πρασινοφρουρούς και  αφισοκολλητές,  υπάρχουν και οι πρόσβαροι,

εκείνοι που σκέφτονται πιο σύγχρονα, πιο ευρωπαϊκά.

Και αυτοί, είναι από δύσκολο έως αδύνατον να συνυπάρξουν σε συγκυβέρνηση με τους ΣυΡιζαίους, για να μην πούμε το κατά πόσον είναι διατεθειμένοι να δώσουν ψήφο εμπιστοσύνης στη Βουλή κάποιοι βουλευτές που από το 2011 έως και το 2019 πέρασαν της ψυχής τους τον τάραχο από τον Τσίπρα και τους εγκάθετους συντρόφους του.

Έτσι είναι. Είναι δυνατόν να πιστεύει ο νουνεχής και σοβαρός Πασόκος, πως ο Λοβέρδος –για παράδειγμα- έχει λησμονήσει πως οι ΣυΡιζαίοι έκαναν τα πάντα για να τον δουν περασμένο στο τσιγκέλι και πως υπέστη τα χίλια-δυό από δαύτους;

Αυτός, ο Λοβέρδος –για παράδειγμα- πως θα καθίσει δίπλα-δίπλα στο τραπέζι του Υπουργικού Συμβουλίου με τον Παππά, τον Πολάκη ή τον Τζανακόπουλο, πάλι για παράδειγμα;

Από το 29% του 1981, στο 114% του 1985

Πάντως τον Λόη, να ξέρετε, δεν τον απασχολούν οι μεγαλοστομίες του Ανδρουλάκη, που μονά-ζυγά είναι χαμένος, αφού από μόνος του δημιουργεί αδιέξοδα τόσο στο Κόμμα του, όσο και στον εαυτό του. Ο άνθρωπος αυτός είναι ολίγιστος για να άρχει σ’ ένα ιστορικό Κόμμα με το εκτόπισμα του ΠαΣοΚ, ασχέτως εάν το Κόμμα αυτό πολιτεύτηκε εποικοδομητικά ή εγκληματικά για τον τόπο. Όταν από τον αρχηγικό του θώκο έχει περάσει ένας Ανδρέας Παπανδρέου, ένας Σημίτης, ένας Βενιζέλος και σήμερα το διοικεί ένας Ανδρουλάκης, ο μέσος ψηφοφόρους του Κινήματος αισθάνεται, σαν από το χαβιάρι, το φουα γκρα και τον αστακό που είχε μάθει να τρώει, να έρχεσαι σήμερα και να του λες: Βολέψου σύντροφε με φασόλια νερόβραστα, φιδέ αλάδωτο και πολύ σου πάει.

Η γνώμη του Λόη για το τι μέλει γενέσθαι στο ΠαΣοΚ του Ανδρουλάκη δεν είναι διόλου ευοίωνη. Ένα μεγάλο ποσοστό των μέχρι πρότινος ψηφοφόρων του έχει από ετών ‘’μετακομίσει’’. Οι πιο Κεντρώοι και σοβαροί προς τη Ν.Δ, ένα ποσοστό απογοητευμένο από την πορεία του Κινήματος απέχει από τις Εκλογές, ενώ οι βολεμένοι κρατιστές και οι κρατικοδίαιτοι βρήκαν καταφύγιο και λημέρι στον ΣυΡιζα για να μας κουνούν σήμερα το δάχτυλο.

Ναι, μας εγκαλούν και ενίοτε μας απειλούν, ποιοι; Αυτοί, που εκμεταλλευόμενοι την ‘’απλοχεριά’’ -προς εξαγορά ψήφων από τον Ανδρέα Παπανδρέου με το ‘’Τσοβόλα δώστα όλα’’- ήσαν συνένοχοι στην εκτίναξη του δημόσιου χρέους, από το 29% του ΑΕΠ το 1981, στο 114% το 1985, μόλις μέσα σε τέσσερα χρόνια δηλαδή!

Είπα για την εκτίναξη του δημόσιου χρέους κι επειδή –δεν ξέρω για εσάς- αλλά ο Λόης δεν ξεχνά τα ‘’εγκλήματα’’ του ΠαΣοΚ και ούτε είναι διατεθειμένος να τους δώσει συγχωροχάρτι όταν γνωρίζει πως όλα αυτά που τραβήξαμε από το 2010 έως το 2019 και ακόμη δε λένε να τελειώσουν, έχουν υπογραφεί με καταπράσινο μελάνι και σφραγίδα τον μισό ήλιο, θα ξεφύγει από το κείμενο και θα σας δώσει κάποια στοιχεία για να συνειδητοποιήσετε το μέγεθος της καταστροφής που προκάλεσαν στον τόπο μας αυτοί οι τύποι.

 

Καταπράσινα ‘’εγκλήματα’’

Είπαμε λοιπόν, ότι το δημόσιο χρέος από το 29% του ΑΕΠ το 1981, το έστειλαν στο 114% το 1985, όταν εκείνη την περίοδο μέσω της ΕΟΚ (έργο της Ν.Δ η εισδοχή μας σ’ αυτή, για να μην ξεχνιόμαστε…) η Ελλάδα εισέπραξε τα μεγαλύτερα οικονομικά πακέτα από συστάσεως (1832) του Ελληνικού κράτους, ενώ το πετρέλαιο βρισκόταν σε ιστορικά χαμηλή τιμή, που σήμαινε ότι οι συγκυρίες ήσαν κάτι παραπάνω από ευνοϊκές για να γυρίσουμε σελίδα στην ανάπτυξη.

Ο πακτωλός χρημάτων που εισέρευσαν στην Ελλάδα από την ΕΟΚ, δεν έγιναν ανάπτυξη και έργα υποδομής, αλλά δημόσιες δαπάνες, αφού από το 30% επί του ΑΕΠ το 1980, ο Παπανδρέου τις έστειλε στο 50% λόγω της διεύρυνσης του Δημόσιου τομέα. Σημειώστε, πως το 1981 οι δημόσιοι υπάλληλοι και οι μισθοδοτούμενοι από το δημόσιο δεν έφθαναν τις 200 χιλιάδες και το 1989 είχαν ξεπεράσει το 1 εκατομμύριο, προκειμένου να δημιουργηθούν οι στρατιές των ψηφοφόρων που θα διαιώνιζαν την παντοκρατορία του Ανδρέα Παπανδρέου. Σκεφθείτε ότι ενώ το 1981 η ετήσια δαπάνη για τις αμοιβές των δημοσίων υπαλλήλων ήταν 794 εκατ. ευρώ, το 1989 είχαν φθάσει 4,394 δισ !

Κι ενώ η Ελλάδα εισέπραττε τα πακέτα Ντελόρ, Σαντέρ, ΜΟΠ κ.ο.κ. η τραγική ψηφοθηρική τακτική του ΠαΣοΚ ανάγκαζε τη χώρα να προσφεύγει στον εξωτερικό δανεισμό, με αποτέλεσμα από τα 44 εκατ. ευρώ που είχαμε πληρώσει το 1981 για τόκους δανεισμού, το 1989 οι τόκοι να έχουν φθάσει στα 1.750.000 ευρώ!

Η ανάπτυξη που προ ΠαΣοΚ έτρεχε με ρυθμό 3,1% έναντι του 0.8% που ήταν ο μ.ο. στα υπόλοιπα κράτη της ΕΟΚ, από το 1981 έως το 1989 έπεσε στο 1% Ενώ ο πληθωρισμός υπερτετραπλασιάστηκε σε σχέση με τις λοιπές χώρες της ΕΟΚ,  με 18,2% για την Ελλάδα έναντι 4,5%. Η αύξηση του ΑΕΠ καρκινοβατούσε για πρώτη φορά Μεταπολεμικά με μ.ο 1,7% έναντι 2,7% των άλλων χωρών της ΕΟΚ. Και η ταφόπλακα στην εθνική μας οικονομία ήρθε με τις δύο υποτιμήσεις της δραχμής το 1983 κατά 15,3% και το 1985 κατά 15%. Οπότε, δεν είναι τυχαίο, πως η ισοτιμία δολαρίου – δραχμής από το 57.893 το 1981, το 1989 είχε φθάσει στο 1 δολάριο προς 162,4 δραχμές.

 

Ένα ΠαΣοΚ δρόμος

Αυτά έγιναν επί ΠαΣοΚ όταν ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν ακόμη στα ντουζένια του, χόρευε ζεϊμπέκικα και παρίστανε τον αγαπητικό και μόνο που δεν τραγούδαγε στα συντρόφια του το απόσπασμα από το δημοτικό άσμα ‘’Κάτω στου Βάλτου τα χωριά’’ αυτό που λέει: ‘’φάτε πιέτε μωρ’ αδέρφια’’. Και λέω τότε ‘’που ήταν ακόμη στα ντουζένια του’’, γιατί από το 1993 και μετά, με τη Μιμή, τις ξεματριάστρες, κάτι παπάδες να μπαινοβγαίνουν στο …’’κωλόσπιτο’’ (Είπαμε: έτσι το αποκαλούσε ο παλιός χωροφύλακας επί Κατοχής και μετέπειτα …αριστερός -μη γελάτε παρακαλώ- Ευάγγελος Γιαννόπουλος) και εκτός από αυτούς, μ’ ένα λόχο γιατρούς από πάνω του, ήταν –πια- να τον κλαίνε οι ρέγκες.

Και ήρθε ο Σημίτης ‘’με το ευχαριστούμε του Αμερικανούς’’ (που άφησαν τους Τούρκους να γκριζάρουν τα Ίμια) και τη …’’δημιουργική λογιστική’’, πείτε τη καλύτερα ‘’λογιστική απάτη’’ για να μη μπερδεύεστε, με τον Τσοχατζόπουλο να υλοποιεί το ‘’φάτε γνωστικοί απ’ του τρελού το βιός’’ και με τον πρώην Μαοϊκό και μετέπειτα Πασόκο Τσουκάτο να λύνει μέσω Siemens το οικονομικό πρόβλημα του ΠαΣοΚ και να δένει πισθάγκωνα την Ελλάδα στο άρμα των Γερμανών και των Ελλήνων συνεταίρων τους. Ναι, ήρθε ο Σημίτης με τα Ολυμπιακά έργα, που με τα λεφτά που στοίχισαν έχτιζες μια καινούργια Αθήνα από την αρχή και τρεις το λάδι-τρεις το ξίδι, φτιάξαμε την ‘’υποδομή’’ να οδηγηθούμε οριστικά στην κρίση και από ‘κει, τι νομίζετε; Ένα ΠαΣοΚ δρόμος ήταν να φτάσουμε και στα Μνημόνια.

Και το χειρότερο, δεν είναι όλα αυτά που είδατε πιο πάνω, αλλά πως υπάρχουν κάποιοι που μηρυκάζουν το ηλίθιο τσιτάτο:

‘’ΠαΣοΚ: Ωραία χρόνια’’, προκαλώντας στον Λόη …στομαχική διαταραχή.

Περαστικά μας και καλά μυαλά…

 

Αυτά για σήμερα,

θα τα ξαναπούμε την άλλη εβδομάδα.

 

Τα δέοντα στις/στους συζύγους σας
Πάντα δικός σας

Λόης
(κατά κόσμον Γιώργος Ρεκουνιώτης-Κυριακόπουλος)

Έφαγε τη φλασιά κι ανένηψε

Φίλες και φίλοι του Λόη, χαίρεται-αντιχαίρεται και τα τοιαύτα. Άντε και πάλι σήμερα κοντά σας να σχολιάσουμε αυτά που γίνονται και δεν έπρεπε να γίνουν, αλλά και την άλλη εκδοχή, δηλαδή να δούμε αυτά που δε γίνονται ενώ έπρεπε να γίνουν.

Πείτε λοιπόν, πως ξυπνάτε ένα πρωΐ και μαθαίνετε πως ο καλός Θεούλης αποφάσισε να σώσει την Ελλάδα σβήνοντας από τον πολιτικό χάρτη την Αριστερά. Προσέξτε, δε σας λέει ο Λόης να εξαφανίσει τους Αριστερούς, αλλά κατά θεϊκή παρέμβαση, όπως ο Απόστολος Παύλος που έφαγε μια ‘’φλασιά’’ και από απηνής διώκτης του Χριστιανισμού έγινε ο Απόστολος των Εθνών  και  διαπρύσιος υποστηρικτής του, έτσι, κατά   κάποιον  τρόπο,

 

 

 

 

 

 

 

 

 

οι  Αριστεροί από ‘’γαϊδουράγκαθα’’ και ‘’φαλαρίδες’’ του πολιτικού μας status  να γίνουν  –ως δια  μαγείας – βιολέτες,  πανσέδες  και  τρυφερά ζουμπουλάκια.

Φαντασθείτε λοιπόν αυτή τη  μετάλλαξη που ξέρω ότι πολύ θα σας αρέσει, αλλά πριν χαρείτε έστω στα ψέματα, υπάρχει κάποιος που διαφωνεί μ’ αυτή αλλά και με εσάς, γιατί δε θέλει ούτε μια τρίχα αλλαγή στα δεδομένα στη διαλεκτική και στα έργα της Αριστεράς κι αυτός ο ‘’κάποιος’’ είναι ο Λόης.

 

Για το ‘’Δελφινάριο’’

Ναι, ναι, ο Λόης δε θέλει να αλλάξουν ούτε γι’ αστείο οι Αριστεροί και όχι μόνο αυτό, αλλά από ‘’γαϊδουράγκαθα’’ και ‘’φαλαρίδες’’, μωρέ ας γίνουν και φραγκοσυκιές ακόμα. Ξέρετε, εκείνους τους κάκτους που τους βρίσκεις στη νότια Πελοπόννησο και που έτσι και απλώσεις το ‘’ξερό’’ σου για να τσουρνέψεις κάνα φραγκόσυκο, από τα αγκάθια ξεχνάς και τ’ όνομά σου. Έτσι, ατόφιους, ίδιους και απαράλλαχτους μ’ αυτό που είναι σήμερα θέλει τους Αριστερούς ο Λόης, γιατί άμα τους χάσει, με ποιους ρε παιδιά θα κάνει πλάκα και θα γελάει το χειλάκι του; Με τους προσγειωμένους, τους σοβαρούς, τους μετρημένους και τους νοικοκύρηδες, αυτούς που οι Ζαίοι τους λένε ειρωνικά: ‘’κυρ-Παντελήδες;

Άμα χαθούν οι Αριστεροί, ποιοι θα του δίνουν υλικό για να γράφει; Που θα ξαναβρεί Τσίπρες, Φίληδες, Σπίρτζηδες, Φωτίου, Κυρα-Τασία, Πολάκηδες και όλο αυτό το ‘’θίασο’’ που μπορεί να μην κάνει για τη Βουλή, αλλά για το ‘’Δελφινάριο’’ δίπλα στο Σεφερλή, είναι ταμάμ;

 

Για ομαδικό χαρακίρι

Ορίστε; Τι είπατε; Υπερβάλω; Όχι ρε παιδιά, αλήθεια λέω κι αν δεν με πιστεύετε, να, σας το ορκίζομαι και με όρκο βαρύ μάλιστα: Να δω τον Τσίπρα να δουλεύει, τον Φίλη top model, την κυρά-Τασία με το μάγουλο τσάγαλο, τον Σπίρτζη να μην αμολάει ξουρίες, τη Φωτίου έστω και στ’ απότρυγα με διδακτορικό και τον Πολάκη να συντάσσει και να  συγγράφει το ‘’Savoir Vivre’’ σε Κρητική διάλεκτο.

‘’Προστατευόμενο είδος’’ θέλει τους Αριστερούς ο Λόης. Να, όπως έχουμε τις Caretta caretta και τις Monachus monachus τζιτζί ποπό, μη βρέξει και μη στάξει δηλαδή, έτσι και καλύτερα να έχουμε και το είδος Syrizeus-Syrizeus, που όπως πάνε τα πράγματα και με τα μυαλά που κουβαλάει, σε λίγο θα είναι είδος υπό εξαφάνιση στην Ελλάδα.

Και  να  ξέρετε,  όλα  αυτά,  ότι οι  Αριστεροί  πρέπει να  κηρυχθούν  ’’προστατευόμενο είδος’’, δεν σας λέει ο Λόης έτσι στο

ξεκούδουνο, γιατί έχει παραδείγματα επί παραδειγμάτων να σας αραδιάσει. Και για του λόγου το αληθές, πάρτε ένα φρέσκο παράδειγμα, την επίσκεψη του Τσίπρα στη Λαμία την προηγούμενη εβδομάδα.

Μαζεύτηκαν –που λέτε- three and cuckoo, όπως θα έλεγε το ‘’τρεις και ο κούκος’’ ο Τσίπρας με τα …άψογα αγγλικά του στην πλατεία Πάρκου της φθιωτικής πρωτεύουσας, έλειπαν και οι πουλμανοφερόμενοι -όπως το 2019- από τη Θήβα και την Ξάνθη τσιγγάνοι με το ‘’Τα ρομά είναι εδώ-με τον Τσίπρα το Θεό’’ να του κάνουν μπούγιο, τον έχουν φάει και στη μάπα με τις μπαρούφες που αραδιάζει, οπότε, αν δεν ήταν κι ο Γκλέτσος να δώσει τη δική του παράσταση, αυτοί που είχαν την ευθύνη της Συριζέϊκης κινητοποίησης στη Φθιώτιδα, βλέποντας πως ο λαός έχει ανεπιστρεπτί γυρίσει την πλάτη στον ‘’άχαστο’’ τράβαγαν τα μαλλιά τους και στο τσακ τους πρόλαβαν από το ομαδικό χαρακίρι.

 

Από Δήμαρχος, κλακαδόρος

Μίλαγε λοιπόν σ’ ένα …’’πολυπληθές’’ κοινό, που όχι πρωθυπουργό δεν βγάζει, αλλά μήτε διαχειριστή σε πολυκατοικία, έπεφταν κάπου-κάπου κάτι ξέπνοα παλαμάκια από το σιτεμένο ακροατήριο, οπότε το ρόλο του κλακαδόρου, μπας και ξυπνήσει η σε χειμερία νάρκη περιπεσούσα ομήγυρη, ανέλαβε να τον παίξει ο ηθοποιός Απόστολος Γκλέτσος, πρώην δήμαρχος Στυλίδας και  περιφερειακός σύμβουλος Στερεάς Ελλάδας.

Πίσω και αριστερά του Τσίπρα στην εξέδρα στεκόταν ο Γκλέτσος, ο οποίος βλέποντας ότι από κάτω δεν κουνιόταν φύλλο, άρχισε ξαφνικά να βαράει σαν τρελός παλαμάκια και να φωνάζει σαν αφιονισμένος: ‘’Νάτος-νάτος ο πρωθυπουργός’’,  μέχρι που σκέπασε και τη φωνή του Τσίπρα που μιλούσε στο μικρόφωνο:!

Τον είδαν κάτι γριές που χτυπιόταν σαν αφιονισμένος, ‘’κακό μάτι το κάρφωσε το παλικάρι’’ διαπίστωσε μια από αυτές, τον σταύρωσε και έφτυσε στις τέσσερις μεριές του ορίζοντα μια άλλη, την πήραν από τα μούτρα οι διπλανοί της καθώς σκουπιζόντουσαν, ‘’Τι φτας μωρή στα καλά καθούμενα;’ Αϊ σιχτίρ, μας μπούχισες παλαβιάρα’’, την άρπαξε από το μανίκι ένας μπάρμπας και άρχισε να την ταρακουνάει, αλλά ο Γκλέτσος εκείειει, το χαβά του: ‘’Νάτος-νάτος ο πρωθυπουργός’’ !

Τέτοια έλεγαν οι γριές, αλλά που να ‘ξεραν οι καψερές πως ο Γκλέτσος δεν ξελαρυγγιαζόταν τυχαία, καθόσον έχει την πρεμούρα να είναι υποψήφιος περιφερειάρχης Στερεάς Ελλάδος με τη σημαία του ΣυΡιζΑ. Κι επειδή ο ηθοποιός είναι περίπτωση  sui  generis  και  αράθυμος,  προκειμένου  να  πάρει τη στήριξη  της  Κουμουνδούρου,  πάλι  καλά να  λέτε  που

αρκέστηκε στο ‘’Νάτος-νάτος ο πρωθυπουργός’’ και  δεν κατέβηκε από  την εξέδρα  να  αρχίσει στις  ξανάστροφες όσους δε

φώναζαν ‘’ζήτω του ..άχαστου’’.

’’Παιδάκι του δεκαπενταμελούς’’

‘’Υπάρχουν πολιτικοί, που για τα ψηφαλάκια, μόνο ‘’σκ@@α δεν τρώνε με τη θέλησή τους’’, μου έλεγε κάποτε ένας μακαρίτης σήμερα υπουργός της Ν.Δ. Και τον θυμήθηκα καθώς θυμήθηκα επίσης και αυτά που έλεγε ο Γκλέτσος για τον Τσίπρα.

Ήταν –που λέτε- το  σωτήριον έτος  2014,  τότε που ο Γκλέτσος είχε ιδρύσει το Κόμμα ‘’Τελεία’’ και σαν Πρόεδρός του έδινε συνέντευξη στο  ‘’Mega’’.  Σε ερώτηση  εάν  θα  συνεργαζόταν  με  Κόμματα της κεντρικής πολιτικής σκηνής, απήντησε, πως θα στήριζε κυβέρνηση ΣυΡιζΑ, αλλά όχι με πρωθυπουργό Τσίπρα. Όταν μάλιστα του παρατήρησαν ότι είναι αντιφατικό να στηρίζει το ΣυΡιζΑ και να απορρίπτει τον αρχηγό του, η απάντηση του ήταν ξεκάθαρη: ‘’Θα ήταν ένα ολέθριο λάθος. Δεν έχει καμία ένδειξη ότι ξέρει να κάνει αυτή τη δουλειά. Θα συνεργαζόμουν με τον οποιονδήποτε για το καλό της πατρίδας, εκτός από την εκδοχή να είναι πρωθυπουργός ο Τσίπρας.’’ Και για να γίνει πιο κατανοητός, έβαλε και την τελευταία φτυαριά στο ‘’θάψιμο’’ του Τσίπρα λέγοντας: ‘’Στην πορεία του για την πρωθυπουργία δεν καταλαβαίνει τίποτα, τάζει τα πάντα σε όλους’’.

Τελείωνε ο Δεκέμβριος του 2014 και ο Γκλέτσος σαν επικεφαλής της ‘’Τελείας’’ βρισκόταν στην Κέρκυρα. Εκεί, σε συνάντηση που είχε με την Αντιπεριφερειάρχη και τον Πρόεδρο του Περιφερειακού Συμβουλίου, κάποια στιγμή πήραν ‘’φωτιά τα τόπια’’, καθώς ο Γκλέτσος  αποκάλεσε τον Αλέξη Τσίπρα ‘’παιδάκι του δεκαπενταμελούς’’. Οι παριστάμενοι αντέδρασαν, εκείνος άρχισε να φωνάζει και ενώ απείλησε πως θα αποχωρήσει, ξαφνικά κινήθηκε και προς τη μεριά τους έτοιμος να πιαστεί στα χέρια, ενώ είχε κληθεί και η Αστυνομία.

 

Φουστάνια και ζαρτιέρες

Αρχές του 2019 και ενώ διεξαγόντουσαν οι τελευταίες διαπραγματεύσεις για τη Συμφωνία των Πρεσπών, δήλωσε πως θα παραιτηθεί από Δήμαρχος Στυλίδας αν ο όρος ‘’Μακεδονία’’ συμπεριλαμβανόταν στην ονομασία των Σκοπίων. Πράγματι, αργότερα παραιτήθηκε για να κατέλθει λίγους μήνες αργότερα, υποψήφιος περιφερειάρχης Στερεάς Ελλάδος.

Εκείνη την εποχή, επειδή –ως φαίνεται- βρισκόταν σε εθνικό οίστρο, μας είπε ότι ‘’η συμπερίληψη του όρου ‘’Μακεδονία συνιστά  εθνική  προδοσία’’,  αλλά αυτό δεν τον απέτρεψε προχθές από το να φωνάζει: ‘’Νάτος-νάτος ο πρωθυπουργός’’, για

τον Τσίπρα, που σύμφωνα με τα λεγόμενά του, η πράξη του να δεχθεί τον όρο ‘’Μακεδονία’’, συνιστούσε ‘’εθνική προδοσία’’.

Όμως, από την …λεπτή συμπεριφορά του Γκλέτσου δεν γλίτωσε ούτε ο βουλευτής του ΣυΡιζΑ Δημήτρης Βέττας, που με αφορμή την κατάργηση ενός εξεταστικού κέντρου στην Πελασγία είπε στον βουλευτή ‘’πρέπει να ντρέπεσαι’’ για να βάλει και

το κερασάκι στην τούρτα λέγοντάς του: ‘’Τα φουστάνια και οι ζαρτιέρες θα σου πήγαιναν περίφημα’’ !

Αυτός ο άνθρωπος λοιπόν, τανιόταν και χτυπιόταν επάνω στην εξέδρα φωνάζοντας: ‘’Νάτος-νάτος ο πρωθυπουργός’’, ξεχνώντας τι έχει πει για τον …‘’Νάτον-νάτον’’ στο παρελθόν, αλλά αποδεικνύοντας παράλληλα, ότι ο Τσίπρας πρέπει να έχει περιπέσει σε μεγάλη απελπισία για να μαζεύει και τους υβριστές του ακόμη, μπας και κάνει πιο ευπρεπές το μέγεθος της αναμενόμενης καινούργιας ήττας του.  

 

Ριζούντα Vs Τραπεζούντας

‘’Πόντιος εναντίον Ποντίου’’ θα μπορούσε να ήταν ο τίτλος της ιστορίας με την καταδίκη σε ποινή φυλάκισης  2 ετών, 7 μηνών και 15 ημερών, αλλά και τη στέρηση των πολιτικών του δικαιωμάτων του δημάρχου Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου, επειδή όταν η Εκλογική Επιτροπή των Δημοτικών Εκλογών στην Τουρκία κήρυξε άκυρες τις Εκλογές και κατ’ επέκταση τη νίκη του, είχε δηλώσει: ‘’Αυτοί που ακύρωσαν τις εκλογές είναι ηλίθιοι.’’

Οι λόγοι που προκάλεσαν αυτή την εξωφρενική δικαστική απόφαση δε χρειάζονται ιδιαίτερη ανάλυση. Απλώς θα πούμε, πως ο Ιμάμογλου είναι το αντίπαλο δέος του Ερντοάν σε μια πόλη 18 εκατομμυρίων, αφού όλες οι μετρήσεις δείχνουν ότι μπορεί να ‘’τελειώσει’’ την υπερεικοσαετή κυριαρχία του στην Τουρκία, πως η αντιπολίτευση μπορεί να στοιχηθεί πίσω από το δήμαρχο της μεγαλούπολης, συν το γεγονός, ότι ο αυτοτροφοδοτούμενος εγωϊσμός του ‘’χαλίφη’’ Ταγίπ, με τη νίκη του Ιμάμογλου δέχθηκε ένα τριζάτο χαστούκι στην ίδια του την πόλη, από έναν άνθρωπο που έχουν και κοινή καταγωγή, τον Πόντο. Σ.Σ: Ο Ερντοάν κατάγεται από τη Ριζούντα και ο Ιμάμογλου από την Τραπεζούντα.

Και αν η καταδίκη Ιμάμογλου -για εμάς τους δυτικούς- φαντάζει εξωπραγματική αφού του κλείνει το δρόμο για τις προσεχείς Εκλογές, στην κατ’ επίφαση δημοκρατία του Ερντοάν η έκβαση της δίκης ήταν προδιαγεγραμμένη, καθώς μέχρι και ο Πρόεδρος του δικαστηρίου αντικαταστάθηκε από άλλον Πρόεδρο, πιο …πρόθυμο λίγο πριν την εκδίκαση, για να …σιγουρέψει το καθεστώς Ερντοάν το αποτέλεσμα.

 

Τον περιμένουν στη γωνία

Όμως το ακόμη πιο ‘’ωραίο’’ είναι, πως οι διώκτες του Ιμάμογλου δεν βρήκαν αρκούντως τιμωρητική την ποινή, γι’ αυτό και ο Εισαγγελέας Φουρκάν Οκουντάν θα ασκήσει έφεση ζητώντας κατά πρώτον ακόμη μεγαλύτερη ποινή για τον δήμαρχο Κωνσταντινούπολης και κατά δεύτερον την επίσπευση της εκδίκασης της έφεσης από πλευράς Ιμάμογλου, ώστε να τον αποκλείσουν και με τη βούλα από την Εκλογική διαδικασία.

Όπως  ήταν  φυσικό,  με  το που  ανακοινώθηκε η καταδίκη του Ιμάμογλου ξεσηκώθηκαν οι οπαδοί του και όχι μόνο –είναι και η πείνα βλέπετε που κατεβάζει τον κόσμο στο δρόμο- οπότε αυτό που μένει είναι να δούμε τις αντιδράσεις του Ερντοάν, που βρίσκεται σε δύσκολη θέση, γιατί οι προσεχείς Εκλογές είναι ζήτημα ζωής ή θανάτου γι’ αυτόν, αφού μόνο αν νικήσει θα γλιτώσει από τα χειρότερα, καθότι έτσι και ηττηθεί θα πρέπει να διαλέξει ή την φυλακή ή την αυτοεξορία, τη στιγμή που είναι πολλοί αυτοί που τον περιμένουν στη γωνία…

Στο Κάϊρο έπεσε η σφαλιάρα, όμως η στράκα της ακούστηκε στο Ακ Σαράι, το ‘’Λευκό Παλάτι’’ στην Άγκυρα. Αποτέλεσμα, κοκκίνισε ο σβέρκος του Ερντοάν, από την απόφαση του Σίσι να καθορίσει την Αιγυπτιακή ΑΟΖ και άντε τώρα να δω τι θα το κάνει το παράνομο και εξωπραγματικό Τουρκολιβυκό Μνημόνιο που έχει την αξία ενός μπακαλόχαρτου.

 

Από τις ‘’αυταπάτες’’ στις …’’πατάτες’’

Κάποιες στιγμές κάθομαι και σκέφτομαι ρε παιδιά τα διάφορα ‘’ωραία’’ που έχουμε βιώσει με το ΣυΡιζα, αφήνω στην άκρη την προκατάληψη που αυτοί οι ίδιοι μου έχουν καλλιεργήσει με τα λόγια και τις πράξεις τους και αναρωτιέμαι ο άνθρωπος: Πώς –ρε γαμώτο-να τους πάρεις στα σοβαρά;

Έγραφα στο Υστερόγραφο της προηγούμενης ανάρτησης για την αρνητική ψήφο του ΣυΡιζΑ επί της τροπολογίας για το έκτακτο επίδομα των 600 ευρώ στους ενστόλους, μια ψήφος που επιφανειακά έδειχνε την διαχρονική αποστροφή και έχθρα των Ζαίων κατά τη Αστυνομίας, αλλά στο βάθος της αποδείκνυε -για μια ακόμη φορά- πόσο χυμαδούρα και ‘’ό,τι κάτσει’’, είναι οι άνθρωποι αυτοί. Όμως για να καταλάβετε γιατί τα λέω αυτά, για αβόζο ρε παιδιά να βάλουμε τα πράγματα σε μια σειρά και να δείτε πως στο τέλος, εσείς θα πείτε ακόμη χειρότερα από το ‘’χυμαδούρα’’ και ‘’ό,τι κάτσει’’, που είπε ο Λόης:

Έφερε –που λέτε- η κυβέρνηση την τροπολογία για την εξ 600 ευρώ έκτακτη ενίσχυση στους ενστόλους της Αστυνομίας και του Λιμενικού Σώματος και κατά πως λένε τα Πρακτικά της συνεδρίασης, η εισηγήτρια του ΣυΡιζΑ Παναγιού Πούλου, αν και είχε εκφραστεί θετικά για την τροπολογία, στην ψηφοφορία ψήφισε κατά! Θα μου πείτε βέβαια: ‘’Έλα ρε, τι το παράξενο βρίσκεις στο άλλα να λένε και άλλα να κάνουν οι Συριζαίοι; Αυτό είναι πάγια τακτικής τους’’ Εντάξει ρε παιδιά, θα σας πει ο Λόης, να καταλάβω πως λόγω αυταπατών (Ο Τσίπρας το ‘χει πει αυτό, δεν είναι δικό μου), το Κόμμα αυτό, αλλά να λέει κι άλλα να κάνει, όπως ότι ο αρχηγός του:

-Μπορεί να έσκιζε τα Μνημόνια μέχρι το 2014, αλλά μερικούς μήνες μετά να μας έφερε το χειρότερο εξ όλων Μνημόνιο,

-Μπορεί να έταζε μείωση των φόρων και τελικά να λύσσαξε τον κοσμάκη στη φορολογία,

-Μπορεί να έταζε φούρνους-καρβέλια στους συνταξιούχους και να τους κατήργησε το ΕΚΑΣ,

-Μπορεί το ‘’Όχι’’ στο δημοψήφισμα παρωδία-κοροϊδία να το έκανε ‘’Ναι’’,

-Μπορεί να ζήταγε την άμεση και σκληρή τιμωρία των Χρυσαυγιτών αλλά επί 4,5 χρόνια τους είχε στο απυρόβλητο και έπρεπε να έρθει ο Μητσοτάκης για να τους καθίσει στο σκαμνί,

-Μπορεί να έλεγε με τα άψογα αγγλικά του ‘’go back madame Merkel’’, αλλά από τον Ιούλιο του 2015, μόνο κωλοτούμπες

που δεν έκανε μπροστά της,

-Μπορεί να έταζε σεισάχθειες, που έχω αμφιβολία αν ξέρει τι ήταν ο συγκεκριμένος νόμο του Σόλωνα, αλλά αντί για σεισάχθεια έφερε τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς.

 

Τριπλό άξελ

Ναι,  μπορεί  να  έκανε όλα  αυτά  και  άλλα πολλά ακόμη που δεν έχουμε χρόνο και χώρο να τα αραδιάσουμε, αλλά τέτοιο

τριπλό άξελ, όπως λένε στο καλλιτεχνικό πατινάζ την περιστροφική φιγούρα στον πάγο, σαν κι αυτό που έκανε με το έκτακτο επίδομα στους ενστόλους, δεν έχει ματακάνει.

Ξεκίνησαν με τη στήριξη της τροπολογίας, μετά την καταψήφισν και την επομένη ημέρα, μετά το ‘’κράξιμο’’ που έφαγε από κάθε σοβαρό και νουνεχή πολίτη, κάνοντας χρήση της σχετικής δυνατότητας που προσφέρει ο Κανονισμός της Βουλής, το προεδρείο της αξιωματικής αντιπολίτευσης τράβηξαν  -για τα μάτια του κόσμου- μια ψευτοσυγγνώμη για το …’’λάθος’’, πήραν το ‘’Όχι’’ πίσω, το έκαναν ‘’Ναι’’ (γνωστή η πρακτική της κωλοτούμπας από το δημοψήφισμα-μάπα) και νόμισε ότι καθάρισε.

Όμως το ακόμα χειρότερο από την κωλοτούμπα είναι το χουνέρι που έστησαν στην έρμη την Πούλου που της φόρτωσαν το ‘’Όχι’’ και την έβγαλαν στη σέντρα λέγοντας ότι η εισηγήτρια τους έκανε λάθος!

Με λίγα λόγια, μέσα σ’ ένα 24ωρο ο Τσίπρας και η παρέα έκαναν στροφή 180^ο κατά τον Λόη ή 360^ο όπως θα έλεγε ο Τσίπρας, που μπορεί να τελείωσε το Πολυτεχνείο, αλλά ακόμη δεν έχει μάθει, πως όταν στρέφεσαι κατά 360^ο όχι μόνο δεν δεν αλλάζεις κατεύθυνση, αλλά επανέρχεσαι στην αρχική σου θέση…

 

Από τον Σπίρτζη στην Εφ. Συν.

Κι επειδή οι Ζαίοι αγαπούν την Αστυνομία και την ευταξία με το ίδιο πάθος που οι γάτες αγαπούν το κατάβρεγμα, στο έκτακτο επίδομα αντέδρασε πρώτος και καλύτερος ο αρμόδιος τομεάρχης του ΣυΡιζΑ για την Προστασία του Πολίτη, ο πρώην Πασόκος Χρήστος Σπίρτζης, που μέσω Twitter μας είπε:

‘’Λίγο πριν τις εκλογές τα εφάπαξ 600€ σε αστυνομικούς και λιμενικούς απεικονίζουν τον μαυρογιαλουρισμό Μητσοτάκη. Οι δημοκρατικοί αστυνομικοί έχουν εξαπατηθεί. Δεν θα στηρίξουν το ακροδεξιό κλίμα εντός της ΕΛΑΣ ούτε το καθεστώς Μητσοτάκη και τα συμφέροντα των λίγων που δεν ανήκουν’’!

Έτσι  μας είπε ο Σπίρτζης και αν  εσείς σε όλα αυτά βρίσκετε λογική και ενδιαφέρον για τους αστυνομικούς, πείτε το και σε

μένα να το μάθω.

Την σκυτάλη από τον Σπίρτζη πήρε η Συριζέϊκη ‘’Εφημερίδα των Συντακτών’’, που έβαλε χέρι τόσο στον ΣυΡιζΑ όσο και στο ΚΚΕ, με άρθρο που είχε τίτλο: ‘’Η ντροπή του ΣυΡιζΑ και του ΚΚΕ’’ και έλεγε επί λέξει:

‘’Τα δύο κόμματα της Αριστεράς πήγαν και ψήφισαν υπέρ του επιδόματος των 600 ευρώ στους ένστολους, στους

αστυνομικούς και τους λιμενικούς. Ναι τους αστυνομικούς. Αυτούς που βλέπουμε να κινούνται ασύδοτοι και με τσαμπουκά στους δρόμους.Η δικαιολογία που χρησιμοποιούν τα δύο κόμματα είναι ακόμα χειρότερη: το έκαναν επειδή θέλουν αυξήσεις για όλους τους εργαζόμενους. Οπότε ψηφίζουν «ναι» για να δώσουν επίδομα στους αστυνομικούς τις ημέρες της δολοφονίας ενός 16χρονου από τους αστυνομικούς! Το πολιτικό μήνυμα που εκπέμπεται από τον πυροβολισμό του ανηλίκου από την Ελληνική Αστυνομία μπήκε στη ζυγαριά με ένα δήθεν μήνυμα οικονομικής ενίσχυσης εργαζομένων και βρέθηκε, για τα δύο κόμματα της Αριστεράς, ελαφρύτερο. Και πήγαν και ψήφισαν με τα δύο χέρια να δώσουν επίδομα στα ΜΑΤ.

Μετά από όλο αυτό όμως θέλουν να βρίσκονται μαζί μας, δίπλα μας, στις πορείες διαμαρτυρίας για τη δολοφονία του 16χρονου. Κάνουν και καλέσματα μάλιστα. Πολιτική υποκρισία αίσχιστου είδους.’’

 

Μπρρρρρ

Κι επειδή στην Κουμουνδούρου επικρατεί το απόλυτο μπάχαλο, καθώς οι Συνιστώσες δε μπαίνουν με τίποτα στη σειρά, αλλά ζώντας στην καρακοσμάρα τους νομίζουν ότι η Κομμούνα ζει και βασιλεύει και πως μέσω του ΣυΡιζΑ θα αλλάξουν τον κόσμο,  ξεσηκώθηκαν 235 συντρόφια που έστειλαν επιστολή-ανακοίνωση, που έτσι και είχε γίνει κάτι ανάλογο στη ΝΔ, κάτι Εστίες, κάτι Δημοκρατίες, κάτι Ελεύθερες Ώρες, κάτι Αυγές και κάτι Εφημερίδες των Συντακτών, θα είχαν ανέβει στα κεραμίδια σαν γάτοι Γεναριάτικοι.

Δείτε τι λένε τα 235 μέλη του ΣυΡιζΑ και θα καταλάβετε για μια ακόμη φορά για τι σόϊ ανθρώπους και Κόμμα μιλάμε και ανατριχιάστε και μόνο στη σκέψη, πως οι άνθρωποι αυτοί μας κυβέρνησαν, μπρρρρρ!

 

‘’Όχι στο όνομά μας!

Η χώρα μας στιγματίστηκε από μια ακόμη αστυνομική δολοφονία. Την Τρίτη 13/12 πέθανε χτυπημένος από αστυνομικά πυρά ο 16χρονος Κώστας Φραγκούλης. Η οργή και η απαίτηση για Δικαιοσύνη εκφράζονται με συγκεντρώσεις χιλιάδων ανθρώπων στους δρόμους και τις πλατείες της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης και όλων των πόλεων. Είμαστε όλοι/ες εκεί!

Σε αυτή τη σημαδιακή μέρα βρήκε η κυβέρνηση να φέρει για ψήφιση το επίδομα των 600 ευρώ στην Αστυνομία.

Είναι πρόκληση! Ειδικά, σε μια περίοδο που η Αστυνομία επιδίδεται συστηματικά σε άγρια καταστολή κάθε κοινωνικού αγώνα. Αστυνομία, Λιμενικό και παρακρατικοί μηχανισμοί, πραγματοποιούν τις εγκληματικές επαναπροωθήσεις στο Αιγαίο και στον Έβρο, με αποτέλεσμα αλλεπάλληλες καταδίκες της Ελλάδας. Με πιο πρόσφατη αυτήν του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για το έγκλημα στο Φαρμακονήσι, επί κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου.

Η ψήφιση του προεκλογικού επιδόματος εξαγοράς των ενστόλων, από δυνάμεις της Αριστεράς όπως ο ΣυΡιζΑ και το ΚΚΕ, είναι μια πράξη που προκαλεί αποστροφή και έντονο προβληματισμό στον κόσμο της Αριστεράς. Αφού την εμφανίζει να ταυτίζεται με απεχθείς και καταδικασμένες από την πλειοψηφία του εκλογικού σώματος όψεις του παλαιοκομματισμού, που καμιά σχέση δεν έχουν με την “ταξική μεροληψία” και την απαραίτητη ενίσχυση των πιο ευάλωτων στρωμάτων της κοινωνίας. Αντί να τεθεί όρος και προϋπόθεση να επεκταθεί το επίδομα σε μια σειρά από κατηγορίες δημοσίων υπαλλήλων κυρίως στο χώρο της υγείας και της εκπαίδευσης, μαζί με το θέμα της γενικότερης αύξησης των μισθών σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα σε συνθήκες τρομακτικής μείωσης των εισοδημάτων, ΣυΡιζΑ- ΠΣ και ΚΚΕ, ψήφισαν μαζί με τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, το επίδομα που επιβραβεύει και παροτρύνει τους “πραίτορες” του κ. Θεοδωρικάκου και του κ. Μητσοτάκη, να εκτελούν με ακόμη μεγαλύτερη ένταση το έργο της καταστολής και του αυταρχισμού.

Αντί για μια δημοκρατική Αστυνομία στην υπηρεσία του Πολίτη, η ΝΔ υποθάλπει και ανέχεται μια Αστυνομία με συμπεριφορές ακραία αυταρχικές και αναίτια επιθετικές.

Όλοι και όλες που υπογράφουμε το κείμενο, μέλη του ΣυΡιζΑ-ΠΣ, διαμαρτυρόμαστε εντονότατα για αυτή τη στάση της Κοινοβουλευτικής μας Ομάδας. Ζητάμε, ο ΣυΡιζΑ-ΠΣ, που όταν ανακοινώθηκε το επίδομα το χαρακτήρισε μέσω του αρμόδιου τομεάρχη “μαυρογιαλουρισμό του κ. Μητσοτάκη”, να επανατοποθετηθεί επί του θέματος στη συζήτηση του προϋπολογισμού. Σε κάθε περίπτωση διακηρύσσουμε ότι πράξεις όπως αυτή μας βρίσκουν κατηγορηματικά αντίθετους και δεν μας εκπροσωπούν.

Όχι στο όνομά μας

Ακολουθούν υπογραφές

 

Ένα μαγκάλι κάρβουνα

Αυτοί οι άνθρωποι, που άλλα εισηγούνται, άλλα ψηφίζουν, για να αλλάξουν σε λιγότερες από 24 ώρες αυτό που ψήφισαν,

Αυτοί οι άνθρωποι (Σπίρτζης τομεάρχης ΣυΡιζΑ Προστασίας του Πολίτη)  , που χαρακτήριζαν “μαυρογιαλουρισμό του κ. Μητσοτάκη” το επίδομα στους ενστόλους,

Αυτοί οι άνθρωποι που υβρίζουν σκαιότατα τους αστυνομικούς, δηλαδή το νόμο και την τάξη,

Αυτοί οι άνθρωποι που μισούν την αστυνομία χωρίς να το κρύβουν, ασχέτως εάν θέλουν έναν αστυνομικό έξω από την πόρτα τους να τους φυλάει, θέλουν ξανά να με κυβερνήσουν.

Μωρέ δεν τρώω καλύτερα ένα μαγκάλι κάρβουνα, έχει να πει ο Λόης και να κλείσει το θέμα.

 

‘’Ξορκισμένη με τον απήγανο’’

Ρε τι ανοιχτοχέρης, τι μπερκετινλής, τι φιλότιμος είναι αυτός ο Τσίπρας άμα είναι να τ’ αρπάξει από εσένα, να τα δώσει σε μένα και να κάνει μνημόσυνο με ‘’ξένα κόλλυβα’’. Ποια 751 και ποια 800 ευρώ που έλεγε κατά καιρούς; Τώρα τάζει 880 κατώτατο μισθό, λες και θα τα δώσει από την τσέπη του ή από τον κρατικό προϋπολογισμό, αφού  βάσει του νόμου, οι εργοδότες θα πληρώσουν Όταν πληρώνουν οι άλλοι, ξέρετε τι large είναι ο ‘’μοναχογιός της αλήθειας’’;

Για να δούμε όμως, την πορεία του κατώτατου μισθού από το 2015 έως σήμερα για να διαπιστώσουμε πόσο μας δουλεύουν:

Επί Σαμαροβενιζέλων ο κατώτατος μισθός είχε διαμορφωθεί σε 683,76 ευρώ.

Στη ΔΕΘ το 2014 ο Τσίπρας υποσχέθηκε ότι θα τον διαμορφώσει σε 751 ευρώ (καθαρά).

Από το 2015 έως τέσσερις μήνες πριν τις Εθνικές Εκλογές του 2019 ο Τσίπρας τον κράτησε όπως τον βρήκε, στα 683,76 ευρώ. Τον Φεβρουάριο του 2019 καθώς οσονούπω ερχόντουσαν οι κάλπες, τον ανέβασε στα 758,33 ευρώ (μικτά).

Τώρα τάζει να τον ανεβάσει στα 880 ευρώ και προεκλογικά δεν το έχει σε τίποτα να μας πει πως θα πάει στα 1000 ευρώ… Ναι, έτσι είναι και γιατί να μην το πει; Μήπως θα τα δώσει από την τσέπη του ή μήπως θα κερδίσει τις Εκλογές;

Μ’ αυτά και μ’ αυτά θυμήθηκα την ανάρτησή του στις 18 Σεπτεμβρίου 2021 που έλεγε: ‘’Δεν έχουν καμία σχέση με τη μεσαία τάξη όσοι υποκριτικά την επικαλούνται αλλά γεννήθηκαν πορφυρογέννητοι. Η Ελλάδα δε χτίστηκε από νεόπλουτους ή βαθύπλουτους. Η Ελλάδα φτιάχτηκε από όσους με τον ιδρώτα τους βγάζουν το μεροκάματο.’’

Ξέρετε τι είναι να ξορκίζει τους ‘’πορφυρογέννητους’’ ο Τσίπρας, που δεν ήταν γιος κάποιου εργάτη, αλλά είχε μπαμπά μεγαλοεργολάβο που έπαιρνε δημόσια έργα επί δικτατορίας; Ξέρετε τι είναι να σου λέει ‘’Η Ελλάδα φτιάχτηκε από όσους με τον ιδρώτα τους βγάζουν το μεροκάματο’’, αυτός που αν του πεις να γράψει τη λέξη ‘’δουλειά’’ δεν θα ξέρει πως γράφεται, γιατί τη ‘’δουλειά’’ την είχε ‘’ξορκισμένη με τον απήγανο’’.

Ούτε στην καλίμπρα

Κι επειδή κάποια πράγματα στην Αριστερά είναι διαχρονικά, δεν θα σταθώ στα τσιτάτα των αρχηγών, που σε μια συζήτηση σαν κι αυτή του Προϋπολογισμού είναι το ‘’αλατοπίπερο’’. Ούτε στο γεγονός ότι ο Τσίπρας μίλησε επί 65΄(θέλει μεγάλη ψυχική και σωματική αντοχή να αντέξεις τον Τσίπρα να σου αμολάει τη μια μπαρούφα μετά την άλλη για πάνω από 1 ώρα και να αποφύγεις το εγκεφαλικό) και από αυτά  τα  65΄ να αφιερώσει μόλις  3 λεπτά και 5 δευτερόλεπτα για να μας αναλύσει το

…υποτιθέμενο κυβερνητικό του πρόγραμμα. Και λέω ‘’υποτιθέμενο’’, γιατί αν περιμένεις λελογισμένο και στοιχειοθετημένο πρόγραμμα από τον ΣυΡιζα, είναι σα να περιμένεις από άλογο να σου παίξει στο πιάνο Σοπέν.

Ούτε θα σταθώ στον αντ’ αυτού του Ανδρουλάκη τον Κατρίνη, που ήθελε να μας πείσει ότι ο ήλιος βγαίνει από τη δύση.

Ούτε τον Κουτσούμπα που διαρρηγνύει τα ιμάτιά του για τις επισυνδέσεις όταν αυτός όμνυε και ομνύει για το κομμουνιστικά καθεστώτα, που ο ένας παρακολουθούσε και ‘’κάρφωνε’’ τον άλλον και όλους μαζί τους έχει καλωδιώσει κάποια ΚαΓκεΜπε, κάποια Στάζι, κάποια Σεκουριτάτε κ.ο.κ.

Ναι, δεν θα σταθώ σ’ αυτά χιλιοπαιγμένα εργάκια των πάσης υφής Αριστερών, που τα έχουμε δει τόσες φορές, ώστε μπροστά του το ‘’Κωνσταντίνου και Ελένης’’ μοιάζει με πρεμιέρα.

Θα σταθώ όμως στη πέραν πάσης λογικής απόφαση του Τσίπρα να καταψηφίσει τις δαπάνες για την Άμυνα, που έρχεται να αποδείξει για πολλοστή φορά, ότι οι άνθρωποι αυτοί δεν αλλάζουν με τίποτα, ακόμα κι αν τους βάλεις στη καλίμπρα.

Ξέρεις τι είναι η αξιωματική αντιπολίτευση να γίνεται αρωγός των επιδιώξεων της Τουρκίας που θέλει την Ελλάδα γυμνή από σύγχρονα όπλα και αεροπλάνα; Ξέρεις τι είναι, ο Ερντοάν να μας απειλεί καθημερινά με το ‘’θα έρθουμε ξαφνικά ένα βράδυ’’ και οι Τσιπραίοι να μην ψηφίζουν το μοναδικό τρόπο για να κοπεί η όρεξη του ‘’ψευτοχαλίφη’’ για ‘’νυχτερινές επισκέψεις’’;

 

Τον αράπη κλπ, κλπ

Θα μου πείτε και με το δίκιο σας: ‘’Ως προς τι η έκπληξη ρε συ Λόη; Ξεχνάς ότι γι’ αυτούς η θάλασσα δεν έχει σύνορα; –

-Ξεχνάς ότι είχαν κάνει την Ελλάδα μουσουλμανικό διάδρομο προς την Ευρώπη;

-Ξεχνάς που πριν γίνουν κυβέρνηση μας έλεγαν ότι θα μειώσουν τους εξοπλισμούς και όταν τους ρωτούσαν: Με τους Τούρκους τι θα κάνουμε, εάν μειώσουμε του εξοπλισμούς; Αυτοί απαντούσαν ηλιθίως: ‘’Θα το ρισκάρουμε’’;

-Ξεχνάς, Που ο Κατρούγκαλος έλεγε πως η Τουρκία έχει δικαιώματα στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο;

-Ξεχνάς ότι ο Κοτζιάς έλεγε: ‘’Δεν πρέπει να είμαστε μονοχοφάηδες αλλά να έχει και η Τουρκία έσοδα από τον ενεργειακό πλούτο της ανατολικής Μεσόγειο’’;

-Ξεχνάς τον Ζουράρι που έλεγε ‘’και να χάσουμε μερικά νησιά δεν πειράζει’’;

-Ξεχνάς το προ ετών σύνθημά τους: ‘’Το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του’’;

Σωστά  τα λέτε όλα  αυτά ρε παιδιά και  ο Λόης είναι μαζί σας, γιατί όχι μόνο δεν τα ξεχνά όλα αυτά, αλλά έχει υποχρεώσει

της γυναίκα του να αντιγράψει το Δαρείο και να του υπενθυμίζει κάθε πρωΐ: ‘’Λόη μέμνησο των Συριζαίων’’…

Μ’ αυτά και μ’ αυτά, ένα θα πω και θα κλείσω το θέμα: Οι άνθρωποι αυτοί δεν αλλάζουν με τίποτα. Κόμμα διαμαρτυρίας και μανούρας ήταν μια ζωή κι έτσι θα παραμείνουν. Ακόμη και το ότι κυβέρνησαν, δεν τους άλλαξε καθόλου. Ίδιοι και απαράλλαχτοι έμειναν, …Κόπι Πάστε (σύμφωνα με τα Αγγλικά του Πολάκη), του διαχρονικά κακού εαυτού τους, για να δικαιωθούν αυτοί που υποστηρίζουν: Τον αράπη κι αν τον πλένεις το σαπούνι σου χαλάς’’.    

 

Την πέρασε ζάχαρη

Τελικά αυτός ο Ανδρουλάκης είναι περιπτωσάρα. Έτσι είναι και δεν εξηγείται αλλιώς ο τρόπος που πολιτεύεται και αυτά που κάνει από τότε που έγινε πρόεδρος του ΠαΣοΚ. Κατ’ αρχάς, πριν μπούμε στα σημερινά, πρέπει να πούμε ότι ο άνθρωπος αυτός ούτε από τα σύννεφα έπεσε, ούτε από κάνα Γαλαξία κατέβηκε, ούτε περνούσε έξω από τη Χαριλάου Τρικούπη, τον σταμάτησαν κάποιοι Κομματικοί παρατρεχάμενοι, τον ρώτησαν τι ψηφίζει και όταν τους είπε ΠαΣοΚ, τον ανέβασαν στα γραφεία και τον έκαναν αρχηγό.

Παιδί του Κομματικού σωλήνα είναι ο Ανδρουλάκης,  αφού από το 2001 που έγινε μέλος στο Κεντρικό Συμβούλιο της Νεολαίας του ΠαΣοΚ, το 2008 μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του Κινήματος, το 2013 Γραμματέας της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής και το 2014 και 2019 ευρωβουλευτής, εκεί βολόδερνε όλα αυτά τα 21 χρόνια. Εν ολίγοις, από 22 ετών μπαινοβγαίνει στη Χαριλάου Τρικούπη, επέζησε με τέσσερις διαφορετικούς αρχηγούς και την πέρασε ζάχαρη.

 

Να σηκώσει αμαρτίες

Κι επειδή οι αρχηγοί στα Κόμματα είναι σαν τους συρμούς του μετρό, φεύγει ο ένας-έρχεται ο επόμενος, εκτός αν μιλάμε για ΚΚΕ και ΣυΡιζΑ, που στο πρώτο ο Γενικός Γραμματέας φεύγει όταν είναι ένα βήμα πριν χρειασθεί ‘’αναστύλωση’’ (βλέπε Φλωράκης-Παπαρήγα) και στο δεύτερο, ο αρχηγός (Τσίπρας) φροντίζει να ανανεώσει τη θητεία του για κάνα-δυό χρόνια μετά από τις επόμενες Εκλογές ώστε να έχει δεμένο το γάϊδαρό καθώς ξέρει πολύ καλά τι τον περιμένει κατά την άνοιξη. Ο Ανδρουλάκης λοιπόν, αφού είδε συρμούς να περνάνε από μπροστά του, συρμούς που έγραφαν μπροστά τους: Σημίτης, Παπανδρέου, Βενιζέλος, Γεννηματά, πήρε σειρά, πήδηξε στο τραίνο και τσουουουπ από τις Βρυξέλες που είχε πιάσει στασίδι για 8 χρόνια να σου στην Αθήνα για να …σώσει μονοκοπανιά το ΠαΣοΚ και την Ελλάδα αντάμα.

Το θέμα όμως, δεν είναι ότι ο Ανδρουλάκης έγινε αρχηγός σ’ ένα Κόμμα που καλώς ή κακώς έχει αποδομηθεί στη συνείδηση

του λαού, αλλά πως απεδείχθη λίγος και αδύναμος για να σηκώσει στις πλάτες του τις αμαρτίες του Πασοκικού χθες και τις προκλήσεις του σήμερα.

Ένα χρόνο μετά την αναγόρευσή του στον υψηλότερο Κομματικό θώκο, ο Ανδρουλάκης θέλει αλλά δεν μπορεί, προσπαθεί χωρίς αποτέλεσμα, λειτουργεί σαν παλαιοκομματικός παράγοντας και όχι σαν νεωτεριστής πολιτικός που μετά από 8 χρόνια στην Ευρώπη κάτι θα έπρεπε να είχε αποκομίσει απ’ αυτή.

Μανή, Θεκέλ, Φαρές

Με την άδειά σας θα κάνω μια εισπήδηση στο παρελθόν γιατί αξίζει τον κόπο κάπου-κάπου να κοιτάζουμε προς αυτό, καθώς έρχεται έστω και αραχνιασμένο να μας πει αλήθειες.

Καμιά 2.600αριά χρόνια πίσω, ζούσε και βασίλευε στη Βαβυλώνα ο Βαλτάσαρ δισεγγονός του γνωστού Ναβουχοδονόσορα. Ο Βαλτάσαρ που από μυαλό ήταν ‘’κουκουρίκου’’, ακολουθούσε το έκπαλαι ‘’θέσφατο’’ να τρώει τα έτοιμα αφού οι προκάτοχοί του είχαν φροντίσει να φτιάξουν μια αυτοκρατορία για να ‘χουν να τρώνε και να σκορπάνε οι επόμενοι.

Κάποια δόση μάζεψε όλα τα ιερά σκεύη των Εβραίων, που είχαν μεταφερθεί αιχμάλωτοι στη Βαβυλώνα και έστησε στο παλάτι ένα γλέντι με τους αυλικούς του, τους αξιωματούχους της αυτοκρατορίας και κορίτσια του αγοραίου έρωτα, που χρησιμοποίησαν για να φάνε και να πιουν τα ιερά εβραϊκά σκεύη.

Κάποια δόση ο Βαλτάσαρ και οι γλεντοκόποι του είδαν στον τοίχο της αίθουσας γραμμένες ως δια μαγείας τρεις άγνωστες σε όλους λέξεις: ‘’Μανλη, Θεκέλ, Φάρες’’.

‘’Ρε τι είναι τούτο;’’ αναρωτιόντουσαν οι παριστάμενοι, που από το πιοτί ήσαν ήδη κουρούμπελο. ‘’Φέρτε τους σοφούς να μας το εξηγήσουν’’ είπε ο Βαλτάσαρ, έφεραν τους σοφούς, αλλά όσο κι αν έξυναν αμήχανα την κασίδα τους, δε μπορούσαν να εξηγήσουν τη σημασία των τριών λέξεων.

 

Κι αύριο μέρα είναι

Μεγαλειότατε, είπε ένας αυλικός στον Βαλτάσαρ, εδώ στο παλάτι κατοικοεδρεύει ένα Εβραιόπουλο, Δανιήλ το λένε, που από προφητείες και τα τοιαύτα είναι ‘’αλφάδι’’. Δεν λες να το φέρουν μπας και βγάλουμε άκρη;

Έφεραν τον Δανιήλ, είδε την επιγραφή και χωρίς πολλά-πολλά εξήγησε στον Βαλτάσαρ το όνειρο.

-Βασιλιά, λυπάμαι που στο λέω, αλλά την έβαψες.

-Την έβαψα; Τι χρώμα;

-Κόκκινο ακαζού. Με το την έβαψες, δε εννοώ λέω ότι την έβαψες με κάποιο χρώμα, αλλά θέλω να πω, πως τα πράγματα για σένα είναι στριμόκωλα. Δώσε βάση σ’ αυτά που θα σου εξηγήσω και πράξε ανάλογα.

Το Μανή σημαίνει πως μετρήθηκε η βασιλεία του. Το Θεκέλ σημαίνει βρέθηκες ελλιπής και το Φάρες, πως διαιρέθηκε η βασιλεία σου και δόθηκε σε άλλους λαούς.

Ο Βαλτάσαρ μ’ αυτά που άκουσε προβληματίσθηκε, αλλά πάνω στη σούρα του σκέφτηκε: ‘’δε θα χαλάσουμε το γλέντι μας για

τον Δανιήλ. Κι αύριο μέρα είναι.’’

Ναι κι αύριο μέρα θα ήταν, μόνο που δεν του ξημέρωσε καλά, καθώς χαράματα έκανε ντου ο Κύρος με τους Πέρσες του, κατάπιαν τη Βαβυλωνία και πάει ο Βαλτάσαρ καλιά του.

 

‘’Πιστοποιητικό Συριζοφροσύνης’’

Και για να έρθουμε στο σήμερα, εάν υποθετικά ο Δανιήλ ζούσε ή επέστρεφε στο σημερινό κόσμο και τον καλούσε ο Ανδρουλάκης να του εξηγήσει τι σημαίνει το ‘’Μανή, Θεκέλ, Φάρες’’, που βρέθηκε γραμμένο στον τοίχο του γραφείου του στη Χαριλάου Τρικούπη, θα του εξηγούσε πως: Το Μανή σημαίνει πως μετρήθηκε η Προεδρία σου, το Θεκέλ πως για αρχηγός βρέθηκες ελλιποβαρής και το Φάρες, πως το Κόμμα σου θα διαιρεθεί και τα στελέχη και οι ψηφοφόροι του ΠαΣοΚ θα σκορπίσουν δεξιά κι αριστερά…

Και για να κλείνουμε. Αυτό το: ‘’τα στελέχη και οι ψηφοφόροι του ΠαΣοΚ θα σκορπίσουν δεξιά κι αριστερά’’, δεν σας το λέει ο Λόης αέρα μπανά. Με το να λέει πως θέλει να στείλει τη ΝΔ στην αντιπολίτευση και πως το ΠαΣοΚ θα συμμετέχει σε ‘’Προοδευτική διακυβέρνηση’’, που σημαίνει με τον ΣυΡιζΑ, γιατί δεν υπάρχει άλλο Κόμμα με το οποίο δυνητικά θα μπορούσαν να βρουν τους 151 βουλευτές, χτίζει ένα αφήγημα κι ένα κλίμα, που θα το πληρώσει και σε στελέχη και ψήφους.

Γιατί; Διότι υπάρχουν στελέχη του ΠαΣοΚ που έχουν τραβήξει τα πάνδεινα από τους Συριζαίους και πετάνε σπυράκια και μόνο με τη σκέψη ότι θα μπορούσαν να βρεθούν μαζί τους στο ίδιο τραπέζι, αλλά υπάρχουν και οι ψηφοφόροι, που άλλοι θα πάνε στη ΝΔ για να γλιτώσουν από ενδεχόμενη επιστροφή του Τσίπρα στην εξουσία και κάποιοι άλλοι θα πάνε προς τον ΣυΡιζα, γιατί λογικά σου λέει ο άλλος: Άμα είναι να με κυβερνήσει ο Τσίπρας μέσω ΠαΣοΚ, γιατί να μην πάω απευθείας σ’ αυτόν να έχω και ‘’πιστοποιητικό Συριζοφροσύνης’’;

 

Αυτά για σήμερα,

θα τα ξαναπούμε την άλλη εβδομάδα.

 

Τα δέοντα στις/στους συζύγους σας
Πάντα δικός σας

Λόης
(κατά κόσμον Γιώργος Ρεκουνιώτης-Κυριακόπουλος)

Φίλες και φίλοι του Λόη, χαίρεται-αντιχαίρεται και τα τοιαύτα. Προσδεθείτε και …αν θέλετε καπνίζετε και πάμε να ξεκινήσουμε το σημερινό μας γαλάζιο ταξίδι που έχει πολλά, αλλά διόλου ευχάριστα.

‘’Τα  ρομά  είναι  εδώ – για τον  Τσίπρα  το Θεό’’. Αυτό το σύνθημα δονούσε τις προεκλογικές συγκεντρώσεις του Τσίπρα το

2019, ένα σύνθημα που για όσους γνωρίζουν την πολιτική που ακολούθησε ο ΣυΡιζΑ σαν κυβέρνηση έναντι της εν λόγω πληθυσμιακής ομάδας δικαιολογεί πέρα-ως πέρα την …’’θεοποίηση’’ του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Μια πολιτική με ανεξέλεγκτα επιδόματα, με τα στραβά μάτια στην όποια παραβατικότητα με το δήθεν ανθρωπιστικό ‘’ελεύθερο’’ του ‘’εμπάτε σκύλοι και αλεστικά μη δώσετε’’.

Κι επειδή η δράση φέρνει αντίδραση, επόμενο ήταν κάποια στιγμή οι πολίτες –και με το δίκιο τους- να αρχίσουν να διαμαρτύρονται γιατί η παραβατικότητα στις περιοχές τους είχε βαρέσει κόκκινο. Όμως τότε, οι πολύπαθοι πολίτες είχαν την ατυχία να πέσουν επάνω στην Συριζέϊκη …φιλανθρωπία, που υπαγορεύει τη συμπαράσταση προς κάθε παραβατικό, ακόμα κι αν πρόκειται για τρομοκράτη και κατά συρροήν δολοφόνο (περίπτωση Κουφοντίνα).

Φθάσαμε λοιπόν στο άθλιο σημείο οι Συριζαίοι να βάζουν στο σκόπευτρο όποιον εναντιωνόταν στην εγκληματική ανοχή της πολιτείας προς τους εκτός νόμου τσιγγάνους και να του κολλάνε την ταμπέλα του ρατσιστή, του ακροδεξιού, του φασίστα και του ανάλγητου, που καταδιώκει την εν λόγω ‘’ευαίσθητη κοινωνική ομάδα’’, όπως υποκριτικά τους χαρακτηρίζουν.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ταξίδι 490 χιλιομέτρων για το ‘’Θεό’’

Αγκαλιά’’ έχουν πάρει τους τσιγγάνους οι Συριζαίοι εδώ και κάτι χρόνια, που μετρούν κεφάλια και βρίσκουν ότι με τους ψήφους τους μπορούν να εκλέγουν καμιά 10αριά βουλευτές. Γι’ αυτό την περίοδο 2015-2019 τους είχαν στα όπα-όπα. Και να επιδόματα και να τα στραβά μάτια στην έκδοση διπλωμάτων οδήγησης και να ανοχή σε κάθε μικρή ή μεγάλη εγκληματικότητα. Δεν θα μπω στον πειρασμό να γράψω για τις πρακτικές της Συριζέϊκης διακυβέρνησης στο θέμα των επιδομάτων των τσιγγάνων γιατί θα χαλάσω τις καρδιά πολλών. Όμως δε γίνεται να μην αναφερθώ ότι το θέμα της κοινωνικής ένταξης των τσιγγάνων ουδόλως τους απασχόλησε. Τι σημαίνει αυτό; Πως ο ‘’έρωτας’’ του Τσίπρα και των ομοίων του προς την εν λόγω φυλή δεν έχει να κάνει με το πόσο κόπτονται για την πρόοδό της, τη μόρφωσή της και την ένταξή της στον κοινωνικό ιστό, αλλά στο άρπα-κόλλα ‘’χαρτζιλίκωμά’’ της για να προσπορισθούν τα ψηφαλάκια της.

Δεν είναι διόλου τυχαίο λοιπόν, που το 2019, όταν προεκλογικά ο Τσίπρας μιλούσε στη Λαμία, είχαν ναυλωθεί πούλμαν που μετέφεραν στην φθιωτική πρωτεύουσα τσιγγάνους από το Πυρί της Βοιωτίας, την Καρδίτσα, μέχρι και από την Ξάνθη, που απέχει από τη Λαμία 490 χιλιόμετρα!

 

Ούτε ντροπή-ούτε τσίπα

‘’Τα Ρομά είναι εδώ για τον Τσίπρα το Θεό’’ φώναζαν οι πουλμανομεταφερόμενοι από την Ξάνθη τσιγγάνοι με το πάτησαν το πόδι τους στην πλατεία Πάρκου της Λαμίας. Και ο Τσίπρας αφού τους καλωσόρισε απευθύνθηκε ιδιαιτέρως σ’ αυτούς λέγοντας, ότι η κυβέρνηση έχει δώσει λύσεις σε αρκετά προβλήματα τους και συνεχίζει να νοιάζεται για αυτούς τους ανθρώπους που κάποιοι τους θεωρούσαν “παιδιά ενός κατώτερου Θεού”.

Και για να μην ξεχνιόμαστε, ο ‘’άχαστος’’ ήταν τόσο …λαοφιλής, που για την ασφάλειά του στη Λαμία κινητοποιήθηκε πανστρατιά αστυνομικών, που περιελάμβανε επτά διμοιρίες των ΜΑΤ, οι δύο από την Αθήνα, 10 ομάδες ΟΠΚΕ που έφθασαν στην Λαμία από όμορους νομούς, 5 ομάδες ΟΕΠΤΑ (Ομάδες Ελέγχου Πρόληψης Τροχαίων Ατυχημάτων) στατικές δυνάμεις από τη Στερεά Ελλάδα και βέβαια όλη η αστυνομική δύναμη της Φθιώτιδας.

Κι επειδή ο ‘’έρωτας’’ Τσίπρα-τσιγγάνικων ψήφων καλά κρατεί, δεν είναι τυχαία ή ..ατυχής, όπως κάποιοι βιάστηκαν να τη μασκαρέψουν για να δικαιολογήσουν την εμπρηστική δήλωση του Τσίπρα από την Καστοριά: ‘’Αν μέσα από τράπεζες και Fund κλέβεις τα σπίτια των φτωχών μπορείς να γίνεις βουλευτής, ενώ αν είσαι φτωχός και κλέβεις 20 ευρώ μπορείς να βρεθείς με μία σφαίρα στο κεφάλι’’. Αυτό  ήταν.  Την  άλλη  στιγμή  οι  τσιγγάνοι  έκλεισαν  δρόμους,  έκαψαν

αυτοκίνητα,  πυρπόλησαν  κτήρια  και  το  χειρότερο: Αστυνομικοί βρέθηκαν πολιορκημένοι από ένοπλους τσιγγάνους και το

ακόμη χειρότερο: Μια  δεκάδα  αστυνομικών  δέχθηκε  πυροβολισμούς και βρέθηκε στο νοσοκομείο.

Ναι, κλαψούριζε λαϊκίστικα στην Καστοριά ο ‘’καταληψίας’’ για τον παραβατικό τσιγγάνο, ενώ αντίστοιχα, σχολιάζοντας με αριστερό κυνισμό τη δολοφονία με μολότοφ των τριών εργαζομένων (η μία εξ αυτών ήταν έγκυος!) στη Marfin, έλεγε χωρίς να ντρέπεται στη Βουλή  ’’και τι κακό έχουν οι μολότοφ; Το θέμα είναι από ποια μεριά βρίσκεσαι όταν αυτές πέφτουν’’.

 

Οι ‘’Καραμουρτζούνηδες’’

Μ’ αυτά και μ’ αυτά, ακόμα και αυτοί που τους βλέπουν με συμπάθεια ή τους ανέχονται, πρέπει να επιτέλους να καταλάβουν πως οι άνθρωποι αυτοί δεν ορρωδούν προ ουδενός. Πέραν του στενού Κομματικού τους συμφέροντος και την ικανοποίηση της κάθε αρρωστημένης ιδεοληψίας τους, δεν τους ενδιαφέρει τίποτ’ άλλο.

Θα εκμεταλλευθούν κάθε λάθος ή κακιά στιγμή για να προσπορισθούν ψήφους στοχεύοντας στο θυμικό και όχι στη λογική του μέσου ψηφοφόρου.

Δεν είναι τυχαίο λοιπόν, πως ο Λόης τους προσομοιάζει με τα όρνεα της ερήμου, γιατί όπως εκείνα παραμονεύουν για να ικανοποιήσουν την πείνα τους με κάνα ψοφίμι, αυτοί ως πιστοί αντιγραφείς, παραμονεύουν να αδράξουν την ευκαιρία και μέσα από το μπάχαλο να αποκομίσουν Κομματικά κέρδη.

Έλεος πια με τους ‘’κατ’ επάγγελμα ψυχοπονιάρηδες’’, τους ‘’Καραμουρτζούνηδες’’ της πολιτικής, που στήνουν πολιτικές καριέρες εκμεταλλευόμενοι τον πόνο και τα προβλήματα των πολιτών.

 

Ρε για φάτε μια κάπιταλ κομμουνίστρια

Ελάτε ρε παιδιά που έχετε την όρεξη και την υπομονή να ασχολείστε με τη Μποφίλιου. Κι όλα αυτά επειδή η αοιδός το παίζει κομμουνίστρια την ίδια στιγμή που ντύνεται σαν την μεγαλύτερη καπιτάλα. Ο Λόης, πάντως να ξέρετε, πενταράκι δεν δίνει αν η Μποφίλιου φοράει σινιέ, μπαρόκ, τουαλέτες, βικούνες, αλπακάδες, μεταξωτά, ταφτάδες ή τσίτια και καραβόπανα, και πλαστικούρες. Ακόμα και με Κνίτικο αμπέχονο να τη δει, με ταγάρι και άρβυλα ή με πανοπλία Σταυροφόρου, του Λόη δεν του καίγεται καρφάκι.

Το να ασχοληθεί ο Λόης και ο κάθε Λόης με τη Μποφίλιου και την κάθε Μποφίλιου είναι κενό γράμμα, γιατί το να πάρεις στα  σοβαρά  ένα  άτομο που  όταν  ανοίγει το στόμα του οι κοτσάνες φεύγουν σαν ριπή πυροβόλου, είναι μια περίπτωση που

εμπίπτει στις γνώσεις και τη φροντίδα τρελογιατρού.

Και το ερώτημα, που μόνο ο …τρελογιατρός -που λέγαμε- μπορεί να το απαντήσει, είναι γιατί δεν ασχολείται με την τέχνη της, αλλά θέλει να έχει λόγο επί παντός επιστητού και να παριστάνει την πασιονάρια; Η απάντηση είναι απλή: Γιατί άπαξ και δηλώνεις αριστερός, κομμουνιστής, αναρχικός ή ο,τιδήποτε άλλο που κινείται στον εκείθεν του Κέντρου ιδεολογικό χώρο, έχεις ασυλία να λες ό,τι σου γουστάρει, ακόμα και τη μεγαλύτερη κουταμάρα και να απολαμβάνεις τα ‘’μπράβο’’!

Κι επειδή με το δίκιο σας θα μου πείτε: ‘’Καλά ρε συ Λόη, πως την έχεις δει; Στήλη lifestyle και αντί να ασχοληθείς με κάτι σοβαρό, πιάνεσαι από το γεγονός αν η Μποφίλιου φοράει μεταξωτά ή προβιές;

‘Όχι ρε παιδιά. Αυτό σας το ξεκαθάρισα από την αρχή. Αλλά επειδή η άκρως καπιταλιστική ενδυματολογική της επιλογή στο καπιταλιστικό Λονδίνο σήκωσε φασαρία και αντιπαραθέσεις στα social media, ο Λόης δε θα μπει στο τριπάκι να σχολιάσει τις στιλιστικές της επιλογές, αλλά έχει κάθε δικαίωμα να την κρίνει για τις λεκτικές της χαζομάρες.

 

Κοτσάνες σαν ριπή πυροβόλου

Με αυτά που κατά καιρούς έχει πει η κυρία Μποφίλιου γράφεις ολόκληρο βιβλίο και ανάλογα με τη διάθεσή σου ή γελάς με αυτά που έχει εκστομίσει ή κλαις από λύπηση για το γεγονός ότι μια όμορφη κοπέλα και προβεβλημένη αοιδός, αμαυρώνει από μόνη της την εικόνα της, γιατί τα νιάτα, η ομορφιά και η επιτυχία στον επαγγελματικό μας χώρο κάποτε παρέρχονται, αλλά αυτά που έχουμε πει μας ακολουθούν σαν ευχή ή σαν κατάρα, μέχρι τα πέρατα του βίου μας.

Και για να μη λέτε ότι ο Λόης μιλάει στον αέρα, σταχυολογώ μερικά από τα λεκτικά σουξέ της κυρίας και πείτε μου ρε γαμώτο, με το χέρι στην καρδιά, βλέπετε να έχω άδικο όταν υποστηρίζω, ότι όταν ανοίγει το στόμα της οι κοτσάνες φεύγουν σαν ριπή πυροβόλου; Αλλά για να μη λέτε ότι την αδικώ, πάρτε μερικά από τα ‘’σουξέ’’ της να στρώσετε:

-‘’Το παραμύθι της θρησκείας δεν με αγγίζει σε κανένα επίπεδο, αλλά σίγουρα υπάρχει κάτι μεγαλύτερο στο οποίο πιστεύω. Και νομίζω πως είναι οι ιδέες’’.

Αμέ, τέτοια ωραία περί θρησκείας μας λέει η κυρία Μποφίλιου, που σύμφωνα με την άποψή της για την πίστη, συμπεραίνω ότι  όταν  βρεθεί  σε μια δύσκολη θέση, δεν επικαλείται τη βοήθεια του Θεού, του Αλλάχ, του Γιαχβέ του Βράχμα κλπ, αλλά

ζητά από τις …ιδέες της να τη βοηθήσουν!

-‘’Η  επανάσταση γίνεται μόνο από τον λαό. Ψηφίζω ΚΚΕ, αν και  διαφωνώ σε πολλά σημεία, για δύο λόγους: επειδή

το  νιώθω ως τιμή για  την οικογένειά μου και τους παππούδες μου που ήταν στο ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και σκοτώθηκαν στην

Αντίσταση κι επειδή πιστεύω στην οργανωμένη πάλη.’’

Μας λέει λοιπόν, πως πιστεύει στην ‘’οργανωμένη πάλη’’ η κυρία, αλλά δε μας λέει τι κάνει η ίδια για την ‘’οργανωμένη πάλη’’ και αν την κάνει, που στα κομμάτια την κάνει; Στα stages; Στις συναυλίες; Βολτάροντας στο Λονδίνο; Ή στον …ύπνο της;

-Κι επειδή έχει γαλουχηθεί σωστά από την ανταρτο-οικογένειά της στα δημοκρατικά ιδεώδη, στην ελευθερία της έκφρασης,  στην  ευδαιμονία και  στην καλοπέραση, όλα αυτά δηλαδή,  που αφειδώς παρέχει στους τυχερούς πολίτες του όπου  τους κατσικώθηκε  ο …κομμουνισμός, η κυρία Μποφίλιου μας είπε πως είναι ‘’δικτατορία’’ η Ευρωπαϊκή Ένωση’’. Αποτέλεσμα αυτής τη φοβερής διαπίστωσης: Με το που άκουσετ η μπαρούφα της αοιδού ο Manneken Pis (ο μικρός που ουρεί) το μικρό μπρούτζινο αγαλματίδιο που βρίσκεται πλησίον στην Γκραν Πλας των Βρυξελών, με μιας του ‘’κόπηκε μαχαίρι’’ το κάτουρό.

 

Νιώσε ό,τι τραβάει ο οργανισμός σου

Κι επειδή η κοπέλα παίζει την πολιτική στα μανικιουρισμένα κρινοδάχτυλά της, μας έδωσε τα μυαλά στο χέρι καθώς μας είπε πως ‘’στα βάθη της ψυχής της είναι τροτσκίστρα’’. Και λέω πως ‘’μας έδωσε τα μυαλά στο χέρι’’, γιατί τόσα χρόνια που παρακολουθώ με ενάργεια τα του Κομμουνισμού, πρώτη φορά συναντώ ‘’τροτσκίστρια’’ να ψηφίζει ΚΚΕ, καθώς είναι γνωστή η άγρια κόντρα τους από το 1928, τότε που ο Στάλιν εξόρισε τον Τρότσκι τον οποίο αργότερα, το (1940) ένας πράκτορας της NKVD τον δολοφόνησε στο Μεξικό όπου είχε αυτοεξοριστεί για να γλιτώσει από τη μανία του ‘’Πατερούλη’’.

Κι αφού ‘’άνοιξε το κουτάκι’’ με τις κουταμάρες η Μποφίλιου ξέχασε να το κλείσει, με αποτέλεσμα να ξεπεταχτούν κι άλλες μπαλαφάρες από εκεί μέσα, να σαν κι αυτή: ‘’Θα ήταν ωραίο να γινότανε μια παγκόσμια επανάσταση. Μακάρι να υπήρχε ένας ηγέτης να τα παρατήσω όλα και να πάω μαζί του στο βουνό. Αλλά τώρα αισθάνομαι εντελώς παροπλισμένη’’.

Λοιπόν, ένα θα σας πω και δώστε βάση. Εάν κάποιοι σας έχουν πει, ότι ‘’η τρέλα δεν πάει στα βουνά’’, μην τους πιστεύετε. Μωρέ πάει και παραπάει σας λέει ο Λόης. Εδώ ετοιμάζεται να πάει στα βουνά κοτζαμάν Μποφίλιου με τη γόβα τη δωδεκάποντη. Η τρέλα θα κωλώσει, που φοράει και παπούτσια φλατ;

Κι αφού είπε όλα αυτά τα που ανήκουν στην κατηγορία ‘’τιριρίμ πουλάκι μου’’ και γύρισε το μάτι μας, είπε να μας στείλει μια και καλή αδιάβαστους, δηλώνοντας με ξέχειλη τη μετριοπάθεια: ‘’Νιώθω γκόμενα και μου αρέσει πολύ’’.

Και λέει τώρα ο Λόης: Μωρέ νιώσε Κουκουέδισσα, νιώσε Τροτσκίστρια, νιώσε Ρόζα Λούξεμπουργκ, νιώσε Ντολόρες Ιμπαρούρι, νιώσε αντάρτισσα στα βουνά, νιώσε γκόμενα, νιώσε ό,τι τραβάει ο οργανισμός σου. Εμάς πάψε να φρικάρεις με

τις κουταμάρες σου, γιατί τελικά, όσο καλή τραγουδίστρια και όμορφη κοπέλα είσαι, τόσο ‘’μπάζο’’ είσαι πολιτικά…

Η διακεκαυμένη ζώνη του μπαίνω-δεν μπαίνω

Ρε τι βρετίκι είναι για το ΠαΣοΚ αυτός ο Ανδρουλάκης. Αυτός δεν είναι αρχηγός. Είναι αυτό που λέμε: Να μη σου τύχει…

Όλο αυτόν τον καιρό που ανέβηκε στην κορυφή του Κινήματος, ο Λόης κάθεται και αναρωτιέται: Καλά, έψαχναν καιρό να τον βρουν;

Όσο για τους Πασόκους, τι να πει ο Λόης; Τα ‘θελαν και τα ‘παθαν και …περαστικά τους.

Και για να μη μιλάμε σαν τους Συριζαίους που πετάνε λασπωμένα τσιτάτα, χωρίς αιτιολογήσεις και υπόσταση, για να βάλουμε τα πράγματα σε μια σειρά:

Ο Ανδρουλάκης παρέλαβε ένα Κόμμα, που κουβαλάει πολλές και ασύλληπτες για τον κοινό νου αμαρτίες από το παρελθόν. Και μπορεί οι Έλληνες να αποδεικνύονται διαχρονικά …ξεχασιάρηδες, όμως όταν κάποια πράγματα που γίνονται σήμερα ξυπνούν το παρελθόν, ακόμα και οι πιο λωτοφάγοι συνέλληνες στριτζώνονται.

Προσπάθησε λοιπόν, ο σημερινός πρόεδρος του ΠαΣοΚ να τραβήξει μια διαχωριστική γραμμή από το ‘’χθες’’ του Κινήματος και αρχικά, σε κάποιο βαθμό (δημοσκοπικά) το πέτυχε. Όχι βέβαια ότι ξαναέκανε το ΠαΣοΚ διεκδικητή της εξουσίας, αλλά τουλάχιστον το απομάκρυνε από τη διακεκαυμένη ζώνη του μπαίνω-δεν μπαίνω στη Βουλή.

Με την ευεργετική αύρα του αγνώστου, καθότι είναι μεγάλο προσόν για ένα αρχηγό του ΠαΣοΚ να είναι σχετικά άγνωστος, αφού δεν κουβαλάει ρετσινιές (δίκαιες ή άδικες) από το παρελθόν, έδωσε μια δημοσκοπική ώθηση στο Κόμμα του, μόνο που αυτή δεν συνεχίστηκε, ούτε παγιώθηκε, αλλά δείχνει να υποχωρεί.

 

Δεν είναι προϊόν παρθενογένεσης

Το γιατί (δημοσκοπικά) το ΠαΣοΚ δεν παγιώνει ένα ποσοστό που θα το κάνει σφήνα μεταξύ ΝΔ και ΣυΡιζΑ είναι απόρροια μια μεγάλης σειράς πραγμάτων που δεν είναι της παρούσης να αναλυθούν. Όμως, το εμφανές είναι, πως ο Ανδρουλάκης σαν πολιτικός και σαν προσωπικότητα δεν κάνει γκελ για να χρησιμοποιήσουμε έναν καλλιτεχνικό όρο. Παράλληλα, το γεγονός ότι είναι ‘’παιδί του Κομματικού σωλήνα’’ δεν τον κάνει πιο ελκυστικό, αφού ο Ανδρουλάκης αναδείχθηκε στο ΠαΣοΚ επί εποχής Βενιζέλου (2013), τον αρχηγό που έχει δεχθεί αναιτίως τόνους λάσπης από τους ίδιους τους συντρόφους του και από την Αριστερά και που με τον ελιτισμό που εκπέμπει, τον πολιτικό του εγωϊσμό και τον δύσκολο χαρακτήρα του, πόρρω απέχει από τα στάνταρντς των ‘’πρασινοφρουρών’’ που αποτέλεσαν την Κομματική μαγιά του Κινήματος.

Με  λίγα  λόγια,  ο  σημερινός  αρχηγός του  ΠαΣοΚ  δεν είναι προϊόν παρθενογένεσης, αλλά η συνέχεια ενός Κόμματος που

πέρα από τα οικονομικά δεινά που επισώρευσε στον τόπο, το ακόμα χειρότερο είναι, πως στρέβλωσε ανεπανόρθωτα τον χαρακτήρα των Ελλήνων και ο νοών νοείτω…

 

Το ‘’παρακολούθημα’’

Ότι ο άνθρωπος αυτός είναι ολίγιστος για το αξίωμα που του επεφύλαξαν τα μέλη του ΠαΣοΚ φαίνεται από τις εν γένει αντιδράσεις του, που δείχνουν άνθρωπο ανασφαλή, ενώ τα λεγόμενά του καταδεικνύουν έναν πολιτικό με φανερό έλλειμμα ψυχραιμίας, που έχοντας μάθει να λειτουργεί υπό το κέλυφος ασφαλείας της Ε.Ε, τώρα που έπεσε στο ‘’λάκκο των λεόντων’’ της Ελληνικής πολιτικής αρένας, έχει χάσει τα αυγά και τα πασχάλια.

Το δε γεγονός, ότι στα ποιοτικά στοιχεία που αντλούνται από τις δημοσκοπήσεις, ο άνθρωπος αυτός υπολείπεται σε δημοφιλία του Κυριάκου Μητσοτάκη στον παραδοσιακά προνομιακό για το ΠαΣοΚ χώρο του Κέντρου, τον ωθεί σε λεκτικές εξάρσεις πανικού, που καμία σχέση δεν έχουν με αρχηγό που πατάει γερά και σταθερά στα πόδια του.

Πάρτε για παράδειγμα το θέμα της απόπειρας επισύνδεσης του τηλεφώνου του που άνοιξε τον ασκό των υποκλοπών. Ένας άλλος αρχηγός που θα βρισκόταν στη θέση του θα είχε κινήσει γη και ουρανό για να προσπορισθεί τα όποια πολιτικά οφέλη από την απόπειρα υποκλοπής των συνδιαλέξεών του.

Αντ’ αυτού άφησε τον Τσίπρα και τον ΣυΡιζΑ να καπελώσουν την υπόθεση και να παρουσιάζονται ως οι Κήνσορες της Δημοκρατίας επιφυλάσσοντας στο ΠαΣοΚ το ρόλο του ‘’παρακολουθήματος’’, του ΣυΡιζΑ, την ‘’τσόντα’’ για να το πούμε σε απλά λαϊκά.

 

‘’Πολιτική βλασφημία’’

Σκάει τώρα η ιστορία με την Καϊλή και ο Ανδρουλάκης θορυβημένος από τον κουρνιαχτό και σκεπτόμενος ότι η πράξη της Καϊλή …ξυπνά μνήμες για τα έργα και τις ημέρες του ΠαΣοΚ, που όπως και να το κάνουμε, όσο κι αν θέλουν κάποιοι, δεν είναι εύκολο να ξεχαστούν από το λαό, έκανε τη μια γκάφα μετά την άλλη.

Αντί να διαγράψει την Καϊλή με το που άρχισαν οι διαφωνίες τους, άφησε το θέμα να κακοφορμίζει και μόνο όταν έσκασε η ιστορία με το Κατάρ, εμπρός στον κίνδυνο να συμπαρασύρει στις αρνητικές εντυπώσεις-επιπτώσεις και το Κόμμα του, τότε και μόνο τότε αποφάσισε να τη διαγράψει.

Και όταν ξέσπασε το σκάνδαλο και πήρε διαστάσεις, φρόντισε να ‘’ξεπλύνει’’ το ΠαΣοΚ από την Καϊλή, ‘’ανακαλύπτοντας’’ σα

νέος Κλουζώ …συνωμοσία και χρεώνοντας την Καϊλή στη ΝΔ!

Ποια; Την Καϊλή, που το 1992 εντάχθηκε στη Νεολαία του ΠαΣοΚ. Το 2002 εξελέγη με το Συνδυασμό του ΠαΣοΚ στο Δημοτικό Συμβούλιο Θεσσαλονίκης. Στις Εθνικές Εκλογές του 2004 κατέλαβε εκλόγιμη θέση στο ψηφοδέλτιο του ΠαΣοΚ στην Α΄ Θεσσαλονίκης,  αλλά δεν ανέλαβε βουλευτής, γιατί κράτησε την έδρα για λογαριασμό του ο αρχηγός του ΠαΣοΚ Γιώργος Παπανδρέου. Στις Εθνικές Εκλογές του 2007 εξελέγη βουλευτής με το ψηφοδέλτιο του ΠαΣοΚ στην Ά  Θεσσαλονίκης, κάτι που πέτυχε και στις Εκλογές του 2009. Στις Εκλογές του 2012 εξελέγη η μοναδική βουλευτής του ΠαΣοΚ στην Α΄ Θεσσαλονίκης αλλά έχασε την έδρα γιατί την κράτησε για λογαριασμό του ο τότε πρόεδρος του Κινήματος Ευάγγελος Βενιζέλος.

Ενώ, στις Ευρωεκλογές του 2014, όπως και σ’ αυτές του 2019 εξελέγη Ευρωβουλευτής πάντα με το ψηφοδέλτιο του ΠαΣοΚ.

Ναι, στη ΝΔ επιχείρησε να ‘’χρεώσει’’ την Καϊλή ο Ανδρουλάκης, την Καϊλή, από τα 14 της χρόνια είναι στο ΠαΣοΚ, που έχει εκλεγεί δημοτική σύμβουλος, τέσσερις φορές βουλευτής και δύο φορές ευρωβουλευτής πάντα με το ΠαΣοΚ.

Αν αυτό δεν είναι ‘’πολιτική βλασφημία’’, εξόφθαλμη διαστρέβλωση της πραγματικότητας και ισοβαρές της ‘’πολιτικής αγυρτείας’’, τότε τι διάολο είναι ρε παιδιά;

 

Καμιά αποθηκούλα

Κι αφού τον καπέλωσε ο Τσίπρας στο θέμα των υποκλοπών και ως φαίνεται του αρέσει το ‘’καπέλωμα’’, μόλις προχθές έκανε το ακόμη χειρότερο για το ΠαΣοΚ, όπως προκύπτει από τη δήλωσή του:

‘’… Ένα ποτάμι σύγχρονων προοδευτικών ιδεών, που θα ανατρέψει κατεστημένα. Που θα στείλει τη ΝΔ στην αντιπολίτευση και θα δημιουργήσει μία προοδευτική κυβέρνηση με το ΠαΣοΚ πρωταγωνιστή. Με πρωταγωνιστή τις αρχές και τις αξίες της δημοκρατικής παράταξης. …’’

Καταλαβαίνετε τι σημαίνουν τα λόγια του; Πως ο Ανδρουλάκης ονειρεύεται ‘’να στείλει τη ΝΔ στην αντιπολίτευση’’ για να έρθει αυτός με τον ΣυΡιζΑ να μας σώσουν! Έτσι είναι. ‘’Προοδευτική διακυβέρνηση’’, όπως την εννοούν σ’ ολόκληρο το φάσμα της Αριστεράς σημαίνει συνεργασία ΣυΡιζΑ- ΠαΣοΚ- άντε και το Μέρα25, που το κουμάντο –βέβαια- θα το έχει ο ΣυΡιζΑ και το ΠαΣοΚ θα παριστάνει την ουρά του Τσίπρα!

Ναι,  τέτοιες …φιλοδοξίες  έχει  για  το Κόμμα  του  ο Ανδρουλάκης, να το καταστήσει φτωχό συγγενή μιας ετεροβαρούς και

ανίερης  συμμαχίας, που  ο  ΣυΡιζΑ  σαν πρώτο σε ψήφους Κόμμα –αυτοδικαίως- θα έχει την πρωτοκαθεδρία και το ΠαΣοΚ

θα παριστάνει το ‘’παρακολούθημα’’, κάτι ανάλογο μ’ αυτό που γίνεται στις οικοδομές, όπου κοντά στο κυρίως κτήριο μπαίνουν τσόντα σαν παρακολουθήματα, καμιά αποθηκούλα στο υπόγειο ή καμιά θέση στάθμευσης στην πυλωτή…

Αυτοί πρώτοι θα του γυρίσουν την πλάτη

Μ’ αυτό το πνεύμα λοιπόν, να συνεχίσει να πολιτεύεται ο Ανδρουλάκης και σύντομα θα τα δει τα χαΐρια του. Όταν θα έρθουν οι επόμενες δημοσκοπήσεις και το κυριότερο όταν σημάνει η ώρα της κάλπης, καθώς τότε θα διαπιστώσει πως ο κόσμος που δηλώνει ΠαΣοΚ, δεν είναι μόνο κάποιοι καλοβολεμένοι από το κομματικό ρουσφέτι τέως αφισοκολλητές και τα συνδικαλιστικά συρίγγια που το μόνο ρήμα που γνωρίζουν είναι το ‘’απαιτούμε’’, αλλά υπάρχουν και οι άλλοι, εκείνοι, που ονειρεύονται μια Ελλάδα σύγχρονη, χωρίς τις αγκυλώσεις και τις κατάρες του ‘’χθες’’, μια Ελλάδα που θα αποτινάξει τα νεφελώματα και τα δεσμά της Αριστεράς και θα βγει –επιτέλους-στο ξέφωτο. Ε λοιπόν –ας καταλάβει- ότι αυτοί είναι που πρώτοι θα του γυρίσουν την πλάτη.

 

Υ.Γ: Υπερψηφίστηκε στη Βουλή η τροπολογία για την παροχή έκτακτου επιδόματος,

 ύψους 600 ευρώ, στους ενστόλους της Ελληνικής Αστυνομίας, του Λιμενικού Σώματος

και της Πυροσβεστικής, την οποία όμως καταψήφισε ο ΣυΡιζΑ!

Αμέ, τόσο ενδιαφέρονται οι …‘’ψυχοπονιάρηδες’’ Αριστεροί

γι’ αυτούς που διακινδυνεύουν καθημερινά τη ζωή τους για την ασφάλεια

του λαού, μηδέ των Συριζαίων εξαιρουμένων.

Όμως, αν επρόκειτο για επιδόματα

σε τίποτα τσιγγάνους, λαθραίους η καθ’ έξιν τεμπέληδες,

είναι πλέον ή βέβαιον, ότι θα ψήφιζαν την τροπολογία με χέρια και με πόδια.

 

Αυτά για σήμερα,

θα τα ξαναπούμε την άλλη εβδομάδα.

 

Τα δέοντα στις/στους συζύγους σας
Πάντα δικός σας

Λόης
(κατά κόσμον Γιώργος Ρεκουνιώτης-Κυριακόπουλος)

Α ρε Λοη κοροϊδάρα

Φίλες και φίλοι του Λόη, χαίρεται-αντιχαίρεται και τα τοιαύτα. Μεγάλη κουβέντα είπε τις προάλλες ο Κυριάκος Μητσοτάκης στην Πάτρα αναφερόμενος στις αριστεράντζες, που καμώνονται πως πονάνε και συνυποφέρουν με τους χτυπημένους από την Πουτινική ακρίβεια Έλληνες πολίτες, καθώς τους αποκάλεσε –και καλά έκανε-  ‘’Αριστερά του χαβιαριού’’.

Μα, γίνεται, Αριστερά και χαβιάρι; θα πείτε και με το δίκιο σας, γιατί χρόνια τώρα αυτή η συνομοταξία πουλάει στον κοσμάκη το σότο, πως αν δηλώνεις αριστερός και προοδευτικός βεβαίως, βεβαίως, με το που ακούς πλούτος και καλοπέραση, από την οργή που σου υπαγορεύει η σοσιαλιστική σου συνείδηση, πετάς φλύκταινες.

Και όμως, τα πράγματα δεν είναι έτσι. Αν σας πω πως ζούσε η νομεγκλατούρα και οι απαράτσικ στις χώρες του υπαρκτού σοσιαλισμού και πόσο …λιτά –εδώ και χρόνια- διάγουν στη Δύση οι Αριστεροί που αποτελούν την ‘’La Gauche Caviar’’ όπως τους αποκαλούν οι Γάλλοι, που πρώτοι καθιέρωσαν αυτόν τον όρο, θα σας σηκωθεί η τρίχα.

‘Όμως πρωθυπουργός δεν έμεινε εκεί και καλά έκανε, γιατί τους αποκάλεσε και ‘’Σοσιαλιστές της σαμπάνιας’’ – ’’Socialists of champagne’’, όπως τους λένε σκωπτικά οι Βρετανοί.

Εδώ να σας πω, πως αυτούς που παριστάνουν τους αριστερούς στα λόγια και ξεχειλίζουν από την υποκρισία, δεν τους έχουν  πάρει  πρέφα  μόνο οι  Αγγλο-γάλλοι  αλλά  και οι Γερμανοί, που  τους  έχουν κοπανήσει  τη  ρετσινιά  της  ‘’Toskana

Fraktion’’, δηλαδή  η  ‘’Φράξια της Τοσκάνης’’.  Κι  επειδή  θα  μου  πείτε: Γιατί  ρε συ Λόη οι  Φρίτσηδες  χρησιμοποιούν την

περιοχή  της  Τοσκάνης  για  να  χαρακτηρίσουν τους  σοσιαλιστές;  Γιατί  οι  τελευταίοι,  αυτή  την  περιφέρεια της Ιταλίας

προτιμούν για να απλώνουν την αρίδα τους και να κάνουν διακοπές, καθώς είναι η πιο ακριβή και σουπεράτη περιοχή της Ιταλίας, με τη Φλωρεντία, την Πίζα, τη Σιένα, το Σαν Τζιμινιάνο, το Λιβόρνο, το Αρέτσο κλπ. Έτσι είναι. Σε τέτοιες περιοχές θα πάνε οι σοσιαλιστές. Δεν θα πάνε σε τίποτα Καμπανίες, Καλαβρίες, Σικελίες και Απουλίες που μαζεύεται η πλέμπα λόγω αφραγκίας.

Αυτά βλέπει –που λέτε- ο Λόης και αφού διπλοφασκελώνεται, λέει οργισμένος στον εαυτό του: Α ρε κοροϊδάρα, να μη γίνεις κι εσύ Αριστερός να έχεις ‘’στρίψει σήμερα στη γωνία’’!

 

‘’Αριστεροί με δεξιές τσέπες’’

Δεν θα ξεχάσω, πως πριν μερικά χρόνια είχα γνωρίσει από πολύ κοντά, γιατί του έφτιαχνα το διαφημιστικό του πακέτο, έναν επιχειρηματία, που ενώ ο αδελφός του πατέρα του ήταν καπετάνιος του ΕΛΑΣ και ο πατέρας του αντάρτης, αυτόν σαν επιχειρηματία δεν το έπαιρνε να το παίζει ‘’κατσαπλιάς’’. Δήλωσε λοιπόν ‘’αναθεωρητής’’ (ρεβιζιονιστής κατά την κομμουνιστική έκφραση), εντάχθηκε στο ΚΚΕ εσ. και μετά στον Συνασπισμό, δηλαδή φόρεσε  τον …φερετζέ του δημοκράτη πεφωτισμένου αριστερού και καθάρισε. Ε, σας πληροφορώ, πως μεγαλύτερο φοροφυγά (κατά δήλωσή του) δεν έχω συναντήσει στη ζωή μου. Και το φοβερό ήταν, πως όταν τον ρώτησα: Για κάτσε ρε. Πως γίνεται εσύ, ένας καθαρόαιμος αριστερός, άρα και κρατιστής, να μη σέβεσαι το κράτος και να το ληστεύεις; Αυτός έμπλεος ‘’ιερής οργής’’ μου απαντησε: ‘’Σιγά, που θα δώσω λεφτά σ’ ένα κράτος καπιταλιστών για να τους έχω στο σβέρκο μου και να μου πίνουν το αίμα.’’!

Κατά τα άλλα, αυτός που μισούσε τον καπιταλισμό και ‘’σκιζόταν’’ για τους εργαζόμενους, είχε σκλαβάκια το προσωπικό του, τους γονάτιζε στη δουλειά χωρίς υπερωρίες, όσο από αμοιβές τους είχε στο: ‘’βόηθα με φτωχέ να μη σου μοιάσω’’. Με λίγα λόγια επιβεβαίωνε το θέσφατο ‘’ο Θεός να σε φυλάει από εργοδότη παλιό κομμουνιστή’’. Κατά τα άλλα όμως, κυκλοφορούσε με πανάκριβο αυτοκίνητο, έμενε σε ιδιόκτητη μεζονέτα στα Νότια προάστια και σπούδαζε τις δύο του κόρες στη μητρόπολη του καπιταλισμού, την Αμερική και βέβαια δεν υπήρχε Σαββατοκύριακο που να μην κάνει τη …’’ζημιά’’ του στα μπουζουκομάγαζα.

Ανθρώπους σαν αυτόν, που είναι ο καθρέφτης του Έλληνα αριστερού, μπορεί οι Γάλλοι να τους αποκαλούν ‘’Αριστερά του χαβιαριού’’, οι Βρετανοί ‘’Σοσιαλιστές της σαμπάνιας’’ και οι Γερμανοί ‘’Φράξια της Τοσκάνης’’, όμως  εμείς  οι  Έλληνες  που

εδώ  και  χρόνια  τους  έχουμε  φάει  στη  μάπα  και  τους  ξέρουμε κι  από την καλή  κι από την ανάποδη, καθιερώσαμε ένα

καλύτερο χαρακτηρισμό, καθώς με το: ‘’Αριστεροί με …δεξιές τσέπες’’, τα είπαμε όλα και καθαρίσαμε.

 

Οι ..’’καπιταλιστοφάγοι’’ Συριζαίοι

Με αφορμή την ‘’χαβιαροαριστερά’’ που ανέφερε ο πρωθυπουργός είπα να ρίξω μια ματιά στα ‘’πόθεν έσχες’’ των Συριζαίων

βουλευτών, που βέβαια ως προς το ‘’πόθεν’’ είναι tabula rasa, αλλά αφού ο νόμος το παρακάμπτει ο Λόης σηκώνει τα χέρια και δεν το προχωρά. Παρόλα αυτά, δεν παύει να έχει ενδιαφέρον και να προκαλεί γέλιο το γεγονός, ότι πλείστοι όσοι Συριζαίοι …‘’καπιταλιστοφάγοι’’ βουλευτές από ακίνητα και μπαγιόκο είναι πιο οικονομημένοι και από τους οικονομημένους.

Ο Λόης, δεν έχει τίποτα με τον πλούτο, αντιθέτως τον θεωρεί –όχι τον βασικότερο βέβαια- αλλά οπωσδήποτε έναν από τους πυλώνες της ευδαιμονίας του ανθρώπου. Όμως άλλο πλούτος-άλλο υποκρισία. Δε μπορεί ρε παιδιά ο κάθε απίθανος που δηλώνει αριστερός, να εξορκίζει τον πλούτο να ρίχνει στο πυρ το εξώτερον αυτούς που τον κατέχουν την ίδια στιγμή που και ο ίδιος κολυμπάει στο χρήμα.

Δεν στέκει σε καμία λογική, κάτι Τσακαλώτοι να δηλώνουν Μαρξιστές και από την άλλη να παίζουν πεντόβολα με μετοχές, αμοιβαία κεφάλαια και ακίνητα που αν τα συνυπολογίσεις φτάνουν να ζήσει ένα ολόκληρο χωριό για καμιά 20αριά χρόνια.

Ούτε να βγαίνει προστάτης των φτωχών ο Κουρουμπλής, που αν δείτε την ακίνητη περιουσία του θα τρίβετε τα μάτια σας.

Ούτε να σου κλαίγεται η Φωτίου με σπίτια στην Αθήνα και στο Λονδίνο αλλά και καταθεσάρες.

Ούτε να σου μιλάει για οικονομικές κοινωνικές ανισότητες ο Παπαδημούλης, που έχει ένα Ε9 σαν τηλεφωνικό κατάλογο.

Κι επειδή με τον Παπα(σπιτ)ούλη πήγαμε στην Ευρωβουλή, σου έρχεται ντουμπρουτζάς εάν δεις τα περιουσιακά στοιχεία του φτωχού πλην τίμιου γιου μεγαλοεπιχειρηματία Πέτρου Κόκκαλη, αλλά και της Κωνσταντίας Κούνεβα με οικόπεδα στο Βέλγιο και καταθέσεις σε Ελλάδα και Βουλγαρία.

Και λέει τώρα ο Λόης στους αρσενικούς και θηλυκούς Συριζαίους που φυσάνε τον παρά: Μπράβο σας και καλοφάγωτα ρε παιδιά, αλλά δεν λέει να μας πουλάτε ψυχοπονιά και να κλαψουρίζετε για τις αδικίες της ελεύθερης οικονομίας, γιατί ο φαρισαϊσμός και ο λαϊκισμός έχουν κι αυτοί τα όριά τους.

 

Ολοκληρωτισμοί και λαϊκισμοί

Παλιά  αμαρτία  –που λέτε- ο  λαϊκισμός. Μπορεί να  ξεκίνησε  από  τους  αρχαίους  Αθηναίους  δημαγωγούς,  που  μετά  το

θάνατο  του  Περικλή εν  μέσω  του Πελοποννησιακού πολέμου κυριάρχησαν στην  πολιτική  σκηνή  του  κλεινού  άστεως και έσυραν την κραταιά Αθήνα στην ήττα, στην καταστροφή και στην ταπείνωση από τους Σπαρτιάτες. Όμως οι εκφραστές του λαϊκισμού δημαγωγοί δεν τελείωσαν το 404 π.χ. Ανατρέχοντας στην Ιστορία θα τους δείτε να ευδοκιμούν σε κάθε εποχή και γεωγραφικό πλάτος, αρκεί να συνυπάρχουν τα δύο συστατικά του: Ένας άνθρωπος (ηγέτης) που έχει την ικανότητα να χαϊδεύει τα αυτιά και να φουσκώνει τα μυαλά της μάζας και μια ανθρωπομάζα ανώριμη πολιτικά, που είναι πρόθυμη να πιστέψει και πιο ‘’κουφό’’, αρκεί αυτό να της ακούγεται ευχάριστο, αδιαφορώντας για το εφικτό και το ανέφικτο.

 

30, 40, 50, 70 χρόνια στην εξουσία

Ένα από τα θύματα του λαϊκισμού, το πρώτο στη σειρά, είναι η πολιτική. Η πολιτική που στην κανονική της μορφή θυμίζει καρδιογράφημα ή τον δείκτη του χρηματιστηρίου. Ναι, κάπως έτσι κινείται και η πολιτική, με τα πάνω της και τα κάτω της. Γι’ αυτό -υπό κανονικές συνθήκες- βλέπεις σήμερα ένα Κόμμα να σαρώνει, για να ‘ρθει αύριο ένα άλλο Κόμμα και να

θριαμβεύει. Μα –θα μου πείτε- υπάρχουν χώρες που η πολιτική πορεία δεν είναι μια επάνω μια κάτω, αλλά μια ευθεία, αφού ένα Κόμμα μπορεί να είναι 30, 40, 50, 70 χρόνια στην εξουσία. Ναι ρε παιδιά, δίκιο έχετε, αλλά εδώ μιλάμε για κανονικές χώρες και όχι για κάτι Σοβιετίες, Κίνες, Βόρειες Κορέες, Κούβες κλπ. Ούτε για την Τουρκία που ο Ερντοάν ήτανε νιός και γέρασε στην εξουσία, ούτε για τη Ρωσία, που έχει στήσει παλούκι ο Πούτιν και δεν το κουνάει με τίποτα.

 

Στα χέρια του αγγειοπλάστη

Έτσι είναι τα πράγματα, αλλά επειδή όλα τα …ωραία έχουν ένα τέλος, όπως έγινε στη Σοβιετία που πήγε καλιά της, κάποια στιγμή -νομοτελειακά- και οι υπόλοιποι ολοκληρωτισμοί που επί δεκαετίες γονατίζουν τους προαναφερόμενους λαούς θα μας κουνήσουν μαντίλι.

Ο ολοκληρωτισμός και ο λαϊκισμός λοιπόν, δεν καταστρέφουν μόνο την αξία και τον προορισμό της πολιτικής, αλλά συμπαρασύρουν στο όλεθρο και ολόκληρους λαούς, αρκεί οι λαοί αυτοί να δυστυχούν και να έχουν περιπέσει στην απελπισία. Τότε είναι βέβαιο, πως θα βρεθεί ο δημεγέρτης ή μια κοσμοθεωρία που θα υποσχεθεί στους πάντες τα πάντα. Κι αν ο ‘’βομβαρδισμένος’’ από τον λαϊκιστή λαός, εκτός από απελπισμένος είναι και πολιτικά ανώριμος, τότε δεν μιλάμε πλέον για ανθρώπινες οντότητες, αλλά για πηλό στα χέρια του αγγειοπλάστη, που ο λαϊκιστής του δίνει όποιο σχήμα και μορφή θέλει.

 

Ποιόν να πιάσεις και ποιόν ν’ αφήσεις

Μπορεί να γνωρίσαμε εκ του μακρόθεν -τα τελευταία χρόνια- τα πιο χαρακτηριστικά ‘’φαινόμενα’’ λαϊκισμού, δηλαδή κάτι  Τραμπ, Πούτιν, Μπολοσονάρου και Ερντοάν, αλλά εμείς δεν χρειάζεται να τρέχουμε στην άλλη άκρη του κόσμου για να γνωρίσουμε τους λαϊκιστές. Δεν πέρασε δα και κάνας αιώνας, από τότε που νοιώσαμε για τα καλά στο πετσί μας τους εγχώριος λαϊκιστές, τον  Τσίπρα, που μας έλεγε πως το φόρτε του είναι η οικονομία και γέλαγε κάθε πικραμένος, με τον Βαρουφάκη (το asset του, όπως μας τον εκθείαζε)  τον μαρξιστή, πλην όμως εκατομμυριούχο Τσακαλώτο, τον ‘’εκτελεστή’’ των συνταξιούχων Κατρούγκαλο με τους λοιπούς ‘’ατάκτους’’ του …‘’άχαστου’’.

Και αν ο Τραμπ με τον Μπολσονάρου είναι παρελθόν, κάποιοι άλλοι λαϊκιστές  (όρα Ερντοάν)  εξακολουθούν  να  είναι στην

εξουσία, ενώ υπάρχουν κι εκείνοι, σαν τον δικό μας λαϊκιστή –καλή ώρα-  που …ονειρεύονται πως θα την επανακτήσουν, αλλά θα τους απογοητεύσω γιατί θα μείνουν με το όνειρο.

Προσωπικά δεν με εντυπωσίασε το γεγονός ότι το 2017 ο Τραμπ έγινε πρόεδρος των ΗΠΑ, καθώς τα κριτήρια και η νοοτροπία των Αμερικανών είναι διαφορετικά απ’ αυτά των Ευρωπαίων. Φαντασθείτε έναν πολιτικό με τον χαρακτήρα και τα καραγκιοζιλίκια του Τραμπ να ήταν υποψήφιος στη Βρετανία, στη Γαλλία, στη Γερμανία κ.ο.κ και πείτε μου σας παρακαλώ: Θα είχε καμιά τύχη; Όχι βέβαια.

Όπως δεν με ξάφνιασε το 2019 και η εκλογή του Μπολσονάρου, γιατί τους Βραζιλιάνους δεν τους λες με τίποτα σαν από τους πιο ώριμους και συνειδητοποιημένους πολιτικά λαούς.

 

Παλάτια και μισό κουλούρι

Όσο για τον Ερντοάν, ο ‘’νεοσουλτάνος’’ δεν είναι παρά ο καθρέφτης της Τουρκίας. Μιας χώρας που με έντονα ισλαμιστικά χαρακτηριστικά, με μορφωτικό και πολιτιστικό επίπεδο κάτω από τα ευρωπαϊκά στάνταρντς, με έναν λαό που μπορεί στο μεγαλύτερο ποσοστό του πεινάει, να αλλά εκστασιάζεται εμπρός στον αφέντη-δυνάστη-πρόεδρο. Μιλάμε για μια ράτσα με ανατολίτικη νοοτροπία, που θεωρεί απολύτως φυσιολογικό, αυτονόητο και ένδειξη κρατικού μεγαλείου, αυτή να ζει στη παράγκα, αλλά ο ηγέτης της να ζει στο εκ 1.500 δωματίων παλάτι του, το ‘’Λευκό Σεράϊ’’ όπως το λένε οι Τούρκοι, ένα κτίσμα 300.000 τ.μ., που είναι 30 φορές μεγαλύτερο από τον Λευκό Οίκο. Που καμαρώνει που ο Πρόεδρός της έχει τρία ακόμα παλάτια σε παραθαλάσσιες περιοχές, έχει στη διάθεσή του …μόνο 13 αεροπλάνα και η κατά τα άλλα μπουμπουλομένη πατόκορφα Εμινέ (η γυναίκα του Ερντοάν) φορά ένα ρολόϊ αξίας 30.000 ευρώ, την ίδια στιγμή που οι συμπατριώτες της τρώνε τυρόπιτα χωρίς τυρί και αγοράζουν μισό –ναι μισό- κουλούρι.

Και τι έγινε που ο πληθωρισμός στην Τουρκία τρέχει σύμφωνα με τα καθοδηγούμενα από την κυβέρνηση στοιχεία με 85%, αλλά στην πραγματικότητα έχει ξεπεράσει το 150%! Ο μέσος Τούρκος χειραγωγείται και ξεπερνά την πείνα του με τα εθνικιστικά συνθήματα και τις ακραίες θέσεις και απειλές που καθημερινά εκστομίζουν ο Ερντοάν και οι υποτακτικοί του.

Κι επειδή ο ‘’νεοσουλτάνος’’ αφουγκράζεται τα εθνικιστικά αντανακλαστικά του λαού του και διαπιστώνει ότι ο εθνικισμός λειτουργεί σαν αιμοστατικό στην αιμορραγία που έχει λόγω της άθλιας οικονομικής κατάστασης, όσο θα πλησιάζουμε προς τι τουρκικές Εκλογές, ολοένα και θα ανεβάζει τους τόνους. Το αν θα μείνουμε στις λεκτικές απειλές του ή αν θα πάμε σε κάτι χειρότερο, εξαρτάται από την απελπισία των Τούρκων και από τη δική μας ετοιμότητα.

Si vis pacem para bellum

Αναφέρθηκα πιο πάνω στην ‘’ετοιμότητα’’ και θυμήθηκα το διαχρονικής σημασίας γνωστό Λατινικό ρητό  ‘’Si vis pacem para bellum’’, που σημαίνει: ‘’Εάν θέλεις ειρήνη ετοιμάσου για πόλεμο’’. Μάλιστα. Έτσι έλεγαν οι Ρωμαίοι, που από πολέμους, εκστρατείες και κατακτήσεις, άλλο τίποτα.

Το αν θα κοπεί η αδηφάγος όρεξη των Τούρκων δεν είναι μόνο θέμα διεθνών συγκυριών ή λόγω της αντίδρασης του ΝΑΤΟ, της Ε.Ε. και των Αμερικανών. Τεράστιο ρόλο θα παίξει το κατά πόσον θα έχουμε εμείς τη δύναμη της αποτροπής  αλλά και το κατά πόσον θα έχουμε περάσει στους Τούρκους την εικόνα μιας χώρας που αν δεχθεί την οποιαδήποτε επιθετική πράξη θα αντιδράσει ισοπεδωτικά γιατί διαθέτει την στρατιωτική υπεροχή.

Και η Ελλάδα σήμερα ανακτά την στρατιωτική υπεροχή χάρις σε μία κυβέρνηση που ακολουθεί κατά γράμμα τον όρκο των Αθηναίων εφήβων όταν κατατάσσονταν στο στρατό:  ‘’Ου καταισχυνώ τα όπλα τα ιερά, ουδ΄ εγκαταλείψω τον   παραστάτην ότω αν στοιχήσω αμυνώ δε και υπέρ ιερών και οσίων και μόνος και μετά πολλών. Και την πατρίδα ουκ ελάσσω παραδώσω … ’’. Μια κυβέρνηση που πέρα από τις συνεχείς και επιτυχημένες διπλωματικές μάχες που δίνει καθημερινά, φροντίζει παράλληλα για τον σύγχρονο εξοπλισμό των Ενόπλων μας Δυνάμεων, φέρνοντας τους Τούρκους σε κατάσταση απελπισίας.

Κι επειδή οι Τούρκοι γνωρίζουν ότι ημέρα με την ημέρα η Ελλάδα γίνεται απρόσβλητη και μπορεί στο πολύ κοντινό μέλλον θα μπορεί να τους διαλύσει στο πεδίο, γι’ αυτό οι Τούρκοι σήμερα έχουν φριάξει, προσπαθώντας να αρπάξουν ό,τι μπορούν σήμερα, γιατί το αύριο διαγράφεται γι’ αυτούς σκοτεινό.

Δεν είναι τυχαίο λοιπόν, που η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη επέλεξε σαν τρόπο αντίδρασης το ‘’Si vis pacem para bellum’’, αφού οι Τούρκοι μόνο δυναμικά θα μπουν στο καβούκι τους.

 

Τον ‘’άχαστο’’ θέλει πρωθυπουργό

Εδώ δε μιλάμε για ‘’Μεγολοϊδεατισμούς’’, ‘’Κόκκινες Μηλιές’’ και ‘’Μαρμαρωμένους βασιλιάδες’’, που μπορεί να κάνουν γκελ στο εθνικό θυμικό των Ελλήνων, αφού γενιές και γενιές γαλουχήθηκαν και μεγάλωσαν μ’ αυτά. Μιλάμε για την απτή πραγματικότητα, που δεν είναι τόσο απλή όσο παρουσιάζεται, Ναι, έχει ο Ερντοάν το πρόβλημα των Εκλογών, οπότε τραβάει τα πράγματα στα άκρα για να προσπορισθεί την ψήφο των ακραίων εθνικιστών.

Είπαμε, πως ‘’τραβάει τα πράγματα στα άκρα’’, αλλά κανείς δεν μπορεί να προδικάσει το πόσο και μέχρι που θα τα τραβήξει,

γιατί σε τέτοιες περιπτώσεις πάντα υπάρχει και ο λεγόμενος αστάθμητος παράγοντας.

Αυτόν τον αστάθμητο παράγοντα επιδιώκει η Ελλάδα να αποτρέψει μέσω των εξοπλιστικών της προγραμμάτων και την αμυντική συμφωνία με τη Γαλλία,  που σημειωτέον ο ΣυΡιζΑ όχι μόνο δεν τα ψήφισε στη Βουλή, αλλά σήμερα ο Τσίπρας λέει, πως όταν γίνει πρωθυπουργός, (μ’ αυτό το πλευρό να κοιμάται) θα ζητήσει την αναθεώρηση της αμυντικής συμφωνίας με τους Γάλλους!

Αυτά κάνει ο Μητσοτάκης για την άμυνα της χώρας και αυτά κάνει και λέει ο Τσίπρας για το ίδιο καυτό θέμα. Καταλαβαίνετε λοιπόν, πως δεν είναι διόλου τυχαίο οι Τούρκοι να παρακαλάνε τον Αλλάχ να κερδίσει τις Ελληνικές Εκλογές ο Τσίπρας, γιατί όταν λέει δημοσίως  “Ελπίζω ότι ο ελληνικός λαός θα δώσει το μήνυμα και το μάθημα μέσω της δημοκρατικής οδού στους κυβερνώντες του …’’ σίγουρα δεν καλεί τους Έλληνες να καταψηφίσουν τον Κυριάκο Μητσοτάκη και την ΝΔ για να έρθουν στα πράγματα ο Ανδρουλάκης, ο Βαρουφάκης ή ο Κουτσούμπας που δεν έχουν καμία τύχη. Τον ‘’άχαστο’’ θέλει πρωθυπουργό στην Ελλάδα, που τον έχει για κολατσιό.

 

Υ.Γ: Τελικά, μπορεί να τα βάζουμε με το Θεό για ό,τι κακό μας συμβαίνει,

ασχέτως εάν φταίει το ζαβό μας το κεφάλι,

αλλά ο Καλός Θεούλης δεν αφήνει τα …’’απολωλά’’ Του στην τύχη τους.

Γι’ αυτό το 2019 φρόντισε να μας σώσει από τον όλεθρο των ΣυΡιζαίων.

Φαντασθείτε:

Με την πανδημία,

Με τους Τούρκους να μας απειλούν με πόλεμο,

Με την παγκόσμια οικονομική κρίση,

και με την πλημμυρίδα της παγκόσμιας ακρίβειας

να είχατε υπουργούς τον Πολάκη, τον Κατρούγκαλο, τον Τσακαλώτο, τον Σπίρτζη,

τη Φωτίου, τον Φίλη, τον Τζανακόπουλο και τα άλλα συντρόφια και πείτε:

‘’Ουφ! Δόξα τω Θεώ, γλιτώσαμε’’…

Αυτά για σήμερα,

θα τα ξαναπούμε την άλλη εβδομάδα.

 

Τα δέοντα στις/στους συζύγους σας
Πάντα δικός σας

Λόης
(κατά κόσμον Γιώργος Ρεκουνιώτης-Κυριακόπουλος)

Κύριε Δήμαρχε,

Κύριε Υπουργέ,

Κυρία και Κύριε Αντιπεριφερειάρχες,

Κύριε Τομεάρχα του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων,

Κύριε Πρόεδρε της Β1 ΔΕΕΠ,

Κυρίες και Κύριοι Πρόεδροι των Δημοτικών Τοπικών Οργανώσεων της Ν.Δ.,

Κύριε Πρόεδρε του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Αμαρουσίου,

Κυρία Γενική Γραμματέα του Δήμου Αμαρουσίου,

Κυρίες και Κύριοι Αντιδήμαρχοι του Δήμου Αμαρουσίου,

Κυρίες και Κύριοι Δημοτικοί Σύμβουλοι του Δήμου Αμαρουσίου,

Κυρίες και Κύριοι Πρόεδροι των Συλλόγων και των Φορέων της Πόλης μας.

Νεοδημοκράτισσες και Νεοδημοκράτες,

 

Συμμαχήτριες και συμμαχητές στις επάλξεις του μεγάλου μας Κόμματος της Νέας Δημοκρατίας.

Σας καλωσορίζω και πάλι.

Απόψε έχουμε τη χαρά και την τιμή να φιλοξενούμε στη Πόλη μας το Μαρούσι έναν καταξιωμένο υπουργό, ο οποίος έχει δέσει το υπόλοιπο της ζωής του μαζί μας, καθώς ζει με την οικογένειά του δίπλα μας, στο Μαρούσι

Ο Άδωνις-Σπυρίδων Γεωργιάδης είναι απόφοιτος του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών.

Το 1993 ανέλαβε τη διεύθυνση των εκδόσεων «ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ-ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ».

Το 1994 ίδρυσε το Κέντρο Ελευθέρων Σπουδών «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΓΩΓΗ».

Το 2007 και το 2009 Εκλέχθηκε βουλευτής στην Β’ Αθηνών με το πολιτικό κόμμα του ΛΑΟΣ.

Το 2012, προσχώρησε στο πολιτικό κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, παραδίδοντας τη βουλευτική του έδρα.

Το 2012 και το 2015 Εκλέχθηκε με τη Νέα Δημοκρατία στην Β’ Αθηνών.

Το 2011 διετέλεσε Υφυπουργός Ναυτιλίας στην Κυβέρνηση του κ. Λουκά Παπαδήμου και το 2013 Υπουργός Υγείας στην Κυβέρνηση του κ. Αντώνη Σαμαρά.

Το 2016, με απόφαση του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκου Μητσοτάκη, ορίστηκε ένας εκ των δύο Αντιπροέδρων της Νέας Δημοκρατίας, με αντικείμενο τον έλεγχο του

κοινοβουλευτικού έργου.

Το 2019, ορκίστηκε Υπουργός Ανάπτυξης και Επενδύσεων στην Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Ο κύριος Γεωργιάδης, ο Άδωνης για όλους εμάς που τον αποκαλούμε με το μικρό του όνομα, όχι από εξεζητημένη οικειότητα, αλλά γιατί είναι ένας από εμάς.

Πέρα από έναν αδάμαστο πολιτικό, αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα προς τους νεωτέρους, για το πώς ένας νέος μπορεί να ανέβει την κλίμακα της καταξίωσης, με την αέναη προσπάθεια, με την εργατικότητα και τις εξειδικευμένες του γνώσεις, βασιζόμενος από έφηβος στις δικές του –και μόνο- δικές του δυνάμεις.

Αντιλαμβάνεσθε λοιπόν, ότι δεν είναι τυχαίο ή συγκυριακό, ότι υπό τη δική του εποπτεία το υπουργείο Ανάπτυξης και Επενδύσεων λειτουργεί σαν καλοκουρδισμένη ορχήστρα.

Καθώς ο άνθρωπος που προΐσταται σ’ αυτό έχει τη δική του διαδρομή, έχει χύσει ποτάμια ιδρώτα, έχει νοιώσει και στο δικό του πετσί την αγωνία για το ‘‘αύριο’’. Και μη ξεχνάμε πως του έχουν καταστρέψει και έχουν κάψει την επιχείρησή του 17 φορές.

Πως έχει ματώσει και έχει ατσαλωθεί στο χώρο του εμπορίου και της επιχειρηματικότητας πολύ πριν την ενασχόλησή του με την πολιτική.

Θεωρώ λοιπόν, πως είναι τυχερή η Ν.Δ. και η Ελλάδα μας, που σ΄ αυτή τη καμπή, στο μεταίχμιο της κρίσης με την κανονικότητα, ευτύχισε στον χώρο της επιχειρηματικότητας και των επενδύσεων να έχει έναν άνθρωπο με ρεαλιστικούς οραματισμούς, άοκνο και παραγωγικό, έναν υπουργό που πιστεύει και αναδεικνύει το επιχειρηματικό δαιμόνιο που διέπει τον Έλληνα.

Όμως, δεν αρκέσθηκε σ’ αυτό, γιατί παράλληλα ανέδειξε και μας έδειξε μια ακόμη πτυχή των ικανοτήτων του, την πρωτοφανή για τα Ελληνικά δεδομένα προσέλκυση, στη χώρα μας των μεγαλυτέρων επενδυτών από το εξωτερικό, με τους δικούς του κανόνες και όχι μ’ αυτούς που έχουν μάθει να επιβάλουν αυτοί.

Το αξίωμα, ότι η Ελλάδα δεν είναι μια χώρα ευκαιρίας και αρπαχτής, αλλά το ‘‘next best big thing’’ σε μια ήπειρο που εν πολλοίς χειμάζεται και αναζητά τον επόμενο βηματισμό της, είναι έργο Άδωνη.

Το εύρος της προσφοράς του προς τον Ελληνικό λαό δεν σταματά στις επενδύσεις.

Την μεγάλη πρόκληση της εισαγόμενης ακρίβειας, όχι μόνο δεν την άφησε να τον προσπεράσει, αλλά τον έκανε μεγάλο της πολέμιο.

Οι καθημερινές του παρεμβάσεις, η παρουσία του εκεί που κτυπά η καρδιά της εμπορικής δραστηριότητας, αλλά και οι κανόνες κατά της ακρίβειας που περνά με χαρακτηριστική ταχύτητα και αποτελεσματικότητα, γρήγορα απέδωσαν αποτελέσματα προς όφελος των Ελλήνων καταναλωτών.

Αναδείχθηκε σε αρχιερέα της ανταγωνιστικότητας, δημιουργώντας το «καλάθι», όχι μόνο στα 51 είδη που περιέχει, αλλά και σε όλα τα υπόλοιπα προϊόντα.

Αποδίδοντας τα εύσημα για την προσφορά του Υπουργού μας, δεν μπορώ να μη σταθώ και στην εύστοχη επιλογή του σημερινού, αλλά και αυριανού μας πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη.

Ο οποίος προείδε και εκτίμησε τις ικανότητες του Άδωνη και του εμπιστεύθηκε εν λευκώ το πιο κρίσιμο στην μεταμνημονιακή εποχή υπουργείο, που σηματοδοτεί την οριστική έξοδο της χώρας στο ξέφωτο της ανάπτυξης, της προόδου και της ευημερίας.

 

Σας ευχαριστώ πολύ